تاریخ تمدن و فرهنگ ایران

نوشته­ی: دکتر هوشنگ طالع
انتشارات: سمرقند

کتابی که پیش روی شماست، کوششی است در راستای تدوین تاریخ تمدن و فرهنگ ایران کهن.

تاریخ ایران کهن، فاصله­ی زمانی میان آغاز هزاره­ی کیومرث، تا پایان کار دین - دولت باورمند به آیین زرتشت را در خاور ایران در بر می­گیرد.
یعنی از 6765 تا 1438 پیش از میلاد.

در درازای این تاریخ که بیش از 5300 سال است، سلسله­های «پیش دادیان»، «فریدونی یان»، «کیانی یان» و «لهراسبی یان»، به ترتیب اداره­ی کشور را در دست داشتند. به باور پاره­ای از پژوهندگان، سلسه­ی «کیانی یان» با پایان کار «کی خسرو»، تمام می­شود و سلسه­ی جدیدی که باید آن را «لهراسبی یان» نامید آغاز می­شود.

از آنجا که کوشش بایسته و شایسته، در زمینه­ی تعیین «زمان» تاریخ کهن به عمل نیامده است، برای آسانی کار، این بخش از تاریخ که از نظر طول مدت، بیش­ترین بخش تاریخ سرزمین­مان را در بر می­گیرد، تحت عنوان «عصر اساطیر» رده بندی کرده­اند.
در حالی که بخشی از تاریخ ایران، از مهم­ترین و شاید بتوان گفت از پربارترین دوران­های تاریخی ملت ایران است. بر پایه­ی اسناد و ماخذی که امروز در دست ما می­باشند، تاریخ کهن ایران، از هزاره­ی کیومرث تا ظهور اشو زرتشت و پیوند «دین و دولت» و سرانجام فروپاشی دین - دولت زرتشتی در شرق ایران را در بر می­گیرد.