نام کاربری:
گذرواژه:
نگاهداشت گذرواژه
گذرواژه ام را فراموش کرده ام
نام نویسی نکرده اید ؟
نام نویسی
بـاشـنـدگـان در تـارنـمـا
کاربران: 2 میهمان
 
     
 
نمایی از ایران
 
     
 
داستان آمدن رسول قیصر روم به نزد عمر به رسالت

بر عمر آمد ز قیصر یک رسول                           در مدینه از بیابان نغول

 
     
 
زین حسن تا آن حسن صد گز رسن

غالبا اتفاق می افتد كه از دو ثروتمند كه هر دو صاحب مال و مكنت فراوان هستند یكی در خست و امساك حتی به...

 
     
 
عملیات آژاکس، بررسی اسناد CIA درباره ی کودتای 28 مرداد

عملیات آژاکس، بررسی اسناد CIA درباره ی کودتای 28 مرداد

ترجمه : ابوالقاسم راه چمنی
پژوهش : سجاد راعی

انتشارات : موسسه...

 
     
 
معرفی رودهای ایرانی - بخش سیم

سازهای بادی

نای

نای سازی از خانواده ی آلات موسیقی بادی و آن استوانه ی مجوفی است به اندازه های مختلف که سوراخ هایی روی آن و یک سوراخ در زیر آن تعبیه کرده اند. این ساز انواع مختلف دارد که...

 
     
 
 
به کدام بخش رای می دهید ؟
 
 
     
 
  مسیر برگ نخست arrow زبان و ادبیات arrow ریشه ی واژه ی کراوات تاریخ امروز
21 مهر 1387
 
 
 
ریشه ی واژه ی کراوات چاپ فرستادن با نامه
ارزش گذاری کاربران: / 24
ناچیزبهترین 
30 اردیبهشت 1386

cravate - cuirasse

در فرهنگ­های انگلیسی و فرانسه می­نویسند که واژه­ی «کراوات» از نیمه­ی دوم قرن هفدهم در زبان فرانسه رواج گرفته است؛ چون سربازان کروآت (اهل کرواسی) که در هنگ پادشاهی کروآت در زمان «لوئی چهاردهم» بودند دستمال گردن می­بستند و این رسم از آن دوره آغاز یافته است.

برای همین مردم فرانسه دستمال گردن را از روی نام این سربازان، «کراوات» نام نهادند !
پس واژه­ی «کراوات» و رسم بستن آن پیشینه­ی کلاسیک (یونانی و لاتین) ندارد و به همین سبب بوده که اروپاییان «ریشه­ی عامیانه» برای آن ساخته و آن را به سربازان کروآت نسبت داده­اند.

در اوستا (وندیداد - فرگرد 14 - بند 9) دوازده چیز را که مرد جنگی به آن­ها نیازمند است نام می­برد و می­گوید :
«... هفتم زره، هشتم کـُئـِرس  ، ...»
این واژه از ریشه­ی کـُـئـِرت  است و در برابر آن در پهلوی «گریوپان» آمده است و در شرح آن می­گویند که «کُئرت» به زره بسته می­شود.

با یک نگاه به نگاره­ای که در تخت جمشید کنده شده (شکل 1) و به نظر «هرتسفلد» که آن را در Iran in the Ancient East - fig. 402 آورده است؛ پاپک پدر اردشیر است که رخت مادی بر تن دارد. به خوبی روشن می­شود که «کئرت» کدامست و واژه­ی کراوات از کجا گرفته شده است.

شکل 1 - پاپک ، پدر اردشیر
شکل 1

این کراوات بیشتر به صورت پهن­تر و پیش سینه­ای دیده می­شود که پادشاهان و بزرگان سپاه می­بستند و در همه­ی صورت­های کنده شده روی سنگ و سکه­های باستانی یافت می­شود.
برای نمونه سنگ نگاره­ای را در طاق بستان (شکل 2) می­توان آورد.

شکل 2
شکل 2


این پیش سینه که تا دوره­ی صفویه و بعد از آن هم رسم بوده (شکل 3) که در صورت­های شاه عباس دیده می­شود؛ همان است که به زبان فرانسه «cuirasse» می­گویند که از «corazza» ایتالیایی گرفته شده است و ریشه­ی آن «کئرس» اوستایی است.

شکل 3
شکل 3

بنا به گفته­ی اروپاییان «cuirasse» از قرن پانزدهم در اروپا رواج گرفته شده و چون پیشینه­ی کلاسیک نداشته برای آن ریشه­ا تراشیده­اند و آن را از واژه­ی حدسی «coracea» که در لاتین نیست گمان کرده­اند و آن را ز ریشه­ی لاتینی «coriaceus» به معنی «چرمی» و از ریشه­ی لاتینی «corium» یعنی «چرم» دانسته و ناچار شده­اند بگویند که این قسمت زره را در ابتدا از چرم می­ساخته­اند !!!

در مازندران تا چند سال پیش که هنوز لباس­های محلی می­پوشیدند، رسم بود که داماد شب عروسی، دستمال گردن سرخ یا سبز ببندد و این رسم مانند حلقه­ای که به انگشت می­کنند علامت دلبستگی به چیزیست.
به نظر نگارنده کراوات هم در ایران باستان مانند «کـُستی» علامت دینی و بستگی به جایی بوده است.
«کستی» رشته­ای بوده که به کمر می­بستند و کراوات رشته­ای بوده که «بر گردنم لفکنده دوست»؛ بی­جهت نبود که وقتی بستن کراوات دوباره در ایران رسم شد آن را «زُنـّار» نام نهادند.


برگرفته از مجموعه کتاب­های ایران کوده - جزوه­ی شماره­ی 3 برگ 30 تا 32 - گردآورنده : محمد مقدم (استاد زبان اوستایی و فارسی باستان در دانشگاه تهران)؛ تهران امرداد 1314 یزدگردی

واپسین بروز رسانی ( 19 تیر 1386 )
 

 
 
     
 
     
 
 
“  پس بیاییم از کسانی شویم که این زندگانی را تازه می کنند و جهان را نو می سازند  ”   -  اشو زرتشت
 
     
 
 
این کشور ما باید خرم شود باید بالنده شود - اوستا ، فروردین یشت ، بخش 22
 
 
© 1385 - 1387 همه ی حقوق این تارنما وابسته به «انجمن آريابوم» است - برداشت نوشتارها یا بهره گیری از آن ها با یاد و نام نویسنده نوشتار و نشانی تارنما روا می باشد
 
پیکربندی برگه : بهزاد فرهانیه