باب اول در سیرت پادشاهان

حکایت 2

یکى از ملوک خراسان، محمود سبکتکین را در عالم خواب دید که جمله وجود او ریخته بود و خاک شده مگر چشمان او که همچنان در چشمخانه همی گردید و نظر می­کرد.

سایر حکما از تاویل این فرو ماندند مگر درویشی که به جای آورد و گفت : «هنوز نگران است که ملکش با دگران است.»

بس نامور به زیر زمین دفن کرده اند       کز هستیش به روى زمین یک نشان نماند
وان پیر لاشه را که نمودند زیر خاک        خاکش چنان بخورد کزو استخوان نماند
زنده است نام فرخ نوشیروان به خیر         گرچه بسى گذشت که نوشیروان نماند
خیرى کن اى فلان و غنیمت شمار عمر     زان پیشتر که بانگ بر آید فلان نماند

دیــدگــاه هـا
اگر درباره ی این نوشتار نگرشی دارید می توانید در این بخش بنویسید : نوشته ی شما پس از پذیرش در اینجا نمایش داده خواهد شد. نوشته هایی که به خط فارسی نیستند پذیرفته نخواهند شد.
نام :
متن :
شماره ی امنیتی*

دیدگاه ها : 0