هات 54

1
[ زَوت و راسپی : ]
ای اَیریَمَن ِگرامی !
بدین جا آی مردان و زنان زَرتشتی را؛ یاری منش ِنیک را؛ یاری ِهرآن «دین»ی را که در خور پاداشی گرانبهاست.
دهش آرمانی اشه را که اهوره­مزدا ارزانی دارد، خواستارم.
«اَشِم وُهو ...»

2
[ نماز ِ] ایریمن ایشیَه را می­ستاییم؛ [ آن نماز ِ] توانای پیروز دشمن شکن را که در میان گفتارهای اشه بزرگ­ترین آن­هاست.
«گاهانِ» پاک، رَدان ِشهریار اَشَوَن را می­ستاییم.
«ستـَوُتَ یــِسـنیـَه» را می­ستاییم که نخستین داد ِجهان است.
«یَنگهه هاتَم ...»