هات 17

1
اَهوره مَزدای اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
اَمشاسپَندان، شهریاران ِنیکِ خوب کـُنش را می­ستاییم.

2
[ ایزدان ] اَشَوَنِ گاه­ها، رَدانِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
هاوَنی اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
ساوَنگهی و ویسیِه­ی اََشَوَن، رَدان ِاَشَوَنی را می­ستاییم.
مهرِ فراخ چراگاه، [ آن ] هزار گوشِ ده هزار چشم، [ آن ] ایزدِ نامبردار را می­ستاییم.
رامِ بخشنده­ی چراگاه خوب را می­ستاییم.

3
رَپیثوین اَشَوَنِ، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
فرادَت فشو و زنتوم اَشَوَن، رَدانِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
اَردیبهشت و آذر پسرِ اهوره­مزدا را می­ستاییم.

4
اُزَیرینِ اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
فرادَت ویر و دَخیومِ اَشَوَن، رَدانِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
رَدِ بزرگوار، شهریار شیدوَر، اَپام نَپاتِ تیز اسب را می­ستاییم.
آب­های مَزدا اَشَوَن آفریده­ی اَشَوَنی را می­ستاییم.

5
اَویسروثریمِ اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
فرادَت ویسپَم و زرتُشتومِ پاک، رَدانِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
فَروَشی­های نیکِ توانایِ پاکِ اَشَوَنان را می­ستاییم.
زنان و گروه فرزندان آنان را می­ستاییم.
یایریَه هوشیتی را می­ستاییم.
اَمَ یِ نیک آفریده­ی بُرزمَند را می­ستاییم.
بهرامِ اَهوره آفریده را می­ستاییم.
اوپَرَتاتِ پیروز را می­ستاییم.

6
اُشَهینِ اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
بِرِجیَه و نمانیِه­ی اَشَوَن، رَدانِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
سُروشِ پارسایِ بُرزمَندِ پیروزِ گیتی افزای، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
رَشنِ راست­ترین را می­ستاییم.
اَرشتادِ گیتی افزای و جهان پرور را می­ستاییم.

7
[ ایزدان ] اَشَوَنِ ماه، رَدانِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
اَندَر ماهِ اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
پُرماه و ویشپتَثَ یِ اَشَوَنِ رَدانِ اَشَوَنی را می­ستاییم.

8
[ ایزدان ] اَشَوَنِ گهنبارها، رَدانِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
مَیدیوزََرِمِ اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
مَیدیوشِمِ اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
پَتیَه شهیمِ اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
اَیاسرِمِ اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
مَیدیارِمِ اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
همَسپَتمَدَمِ اَشَوَن، رَدِ اَشَوَنی را می­ستاییم.
[ ایزدان ] اَشَوَنِ سال، رَدانِ اَشَوَنی را می­ستاییم.

9
همه­ی ردانِ اَشَوَنی را می­ستاییم : آنان را که سی و سه رَدانِ اَشَوَنی­اند به پیرامون هاوَنی؛ آنان از آنِ بهترین اَشَه­اند که مزدا آموخته و زرتشت گفته است.

10
اهوره و مهر، بزرگوارانِ گزندناپذیرِ اَشَوَن را می­ستاییم.
ستارگان و ماه و خورشید را با گیاه بَرسَم می­ستاییم.
مهر، شهریار همه­ی سرزمین­ها را می­ستاییم.
هُرمَزد [ روز ] رایومندَ فَره­مند را می­ستاییم.
[ ماه ] فَروَشی­های نیکِ توانایِ پاکِ اَشَوَنان را می­ستاییم.

11
ای آذر پسر اَهوره مزدا !
ترا می ستاییم. آذر «بِرِزی سَونَگهَه» را می­ستاییم. آذر «وُهوفریانَ» را می­ستاییم. آذر «اوروازیشتَ» را می­ستاییم. آذر «وازیشتَ» را می­ستاییم. آذر «سپِیشتَ» را می­ستاییم. آذر نافه­ی شهریاری ایزد «نَریوسَنگ» را می­ستاییم.
آذرخانه­ خدای همه­ی خاندان­ها، آن مَزدا آفریده­ی پسر اهوره مزدا، آن اشون، آن رد اشونی و همه­ی آذران را می­ستاییم.

12
بهترین آب­های نیک مزدا آفریده­ی اَشَوَن را می­ستاییم. همه­ی آب­های مزدا آفریده­ی اَشَوَن را می­ستاییم. همه­ی گیاهان مزدا آفریده­ی اشون را می­ستاییم.

13
داد دیوستیز را می­ستاییم.
دادِ زرتشتی را می­ستاییم.
روشن دیرین را می­ستاییم.
دین نیک مزداپرستی را می­ستاییم.

14
کوه اوشیدَرِنَ ی مزدا آفریده­ی بخشنده­ی آسایش اَشه را می­ستاییم.
همه کوه­های بخشنده­ی آسایشِ اَشه و بسیار بخشنده­ی آسایشِ مزدا آفریده­ی اَشَوَن، رَدان اَشَوَنی را می­ستاییم.
فرِ کیانی پیروزِ مزدا آفریده را می­ستاییم.
فرِ پیروزِ ناگرفتنیِ مزدا آفریده را می­ستاییم.
اَشَیِ نیک، آن شیدوَرِ بزرگوارِ نیرومندِ بُرزمندِ بخشنده را می­ستاییم.
فرِ مزدا آفریده را می­ستاییم.
پاداش مزدا آفریده را می­ستاییم.

15
آفرینِ نیکِ اَشَوَن را می­ستاییم.
اَشَوَن مرد پاک را می­ستاییم.
دامویش اوپَمَن، ایزد دلیر چیره دست را می­ستاییم.

16
این آب­ها و زمین­ها و گیاهان را می­ستاییم.
این جاها و روستاها و چراگاه­ها و خانمان­ها و آبشخورها را می­ستاییم.
اَهوره مزدا، دارنده­ی این روستاها را می­ستاییم.

17
[ ایزدان ] روز و ماه و گهنبارها و سال، بزرگترین رَدانِ اَشَوَنی را می­ستاییم.

18
فَرَوشی­های نیک توانای پاک اشونان را می­ستایم، می­خوانم و می­سرایم.
فروشی­های خانواده، روستا، شهر، کشور و زَرتُشتوم را می­ستاییم.

19
همه­ی ایزدان اشونان را می­ستاییم.
همه­ی رَدان اشونی را می­ستاییم : هنگام رَدی هاوَنی، هنگام ردی ساوَنگهی و ویسیَه، هنگام ردی همه­ی ردان بزرگ.
«یـِنگهـِه هاتـَم ...»