روزی ابوجهل چند عدد سنگریزه در مشت خود نهاد و به حضور پیامبر آمد و گفت : «اگر تو راست می­گویی که پیامبر خدا هستی، بگو بدانم که در مشتم چیست ؟»

رسول اکرم فرمود: «نه تنها می­گویم چیست، بلکه به آن­چه در دست داری می­گویم گواهی به حقانیت من بده !»

گفت بوجهل آن دوم نادرتر است          گفت حق آری از این قادرتر است

سرانجام پیامبر فرمود: «در مشت تو شش عدد سنگ ریزه است. اینک بشنو که آن­ها تسبیح خدا گویند و شهادت دهند.»
ابوجهل دریافت که آن­ها هر کدام جداگانه گواهی به یکتایی خدا و رسالت پیامبر دادند. اما به جای این­که ایمان بیاورد، از شدت خشم سنگریزه­ها را بر زمین ریخت و پیامبر را ساحرترین افراد خواند و از روی عناد و تکبر از آن­جا دور شد و به خانه­اش رفت :

گفت نبود مثل تو ساحر دگر                 ساحران را سر تویی و تاج سر
چون بدید آن معجزه بوجهل تفت             گشت در خشم و به سوی خانه رفت
خاک بر فرقش که بد کور و لعین          چشم  او  ابلیس  آمد  خاک  بین