برگ نخست
پژوهش ها و نوشتارها
ایران شناخت
جشن ها و گردهمایی ها
موسیقی ایرانی
زبان و ادبیات
داستان های ایرانی
ضرب المثل های ایرانی
رویدادها
گزارش ها
کتاب شناخت
یادداشت ها
نقشه ی تارنما
جستجوی پیشرفته
بـخـش پـیـونـدها
درباره ما
همکاری با ما
پیوندهای تارنما
فرستادن نامه به آریابوم
افزون ها
گنجینه ی نوشتاری
نگارخانه
جدول نام روزهای هفته
جدول نام روزهای ماه
صدا و سیمای پارسه

 
     
 
باشندگان در تارنما: 6 نفر میهمان
 
     
 
 
  مسیر برگ نخست arrow گنجینه ی نوشتاری arrow اوستا arrow یسنا - هـات 39 تاریخ امروز
14 آذر 1387 ساعت 01:46
 
 
 
یسنا - هـات 39 چاپ فرستادن صفحه با نامه
امتیاز: / 0
بدعالی 

هات 39

1
این­چنین می­ستاییم گوشوروَن و گوش تَشَن و روان­های خود و روان­های چارپایان را که مایه­ی زندگی ما هستند؛ که ما برای آن­هاییم و آن­ها برای مایند.

2
روان­های جانوران سودمند دشتی را می­ستاییم.
اینک روان­های اَشَون مردان و اَشَون زنان را - در هرجا که زاده شده باشند - [می­ستاییم]؛ مردان و زنانی که «دین» نیکشان برای پیروزی ِاَشَه کوشیده است و می­کوشد و خواهد کوشید.

3
این­چنین می­ستاییم نرینگان و مادینگان نیک را: اَمشاسپَندان جاودان زنده و جاودان پاداش بخش را که با منش ِنیک بسر می­برند و امشاسپَند بانوان را.

4
ای اهوره­مزدا !
آن­چنان که تو به نیکی اندیشیدی و سخن گفتی و رفتار کردی، ما اندیشه و گفتار و کردار نیک خویش را به پیشگاه تو فراز می­آوریم.
ای اهوره­مزدا !
همچنان ترا می­ستاییم و نیایش می­کنیم. همچنان ترا نماز می­بریم و سپاس می­گزاریم.
به دستیاری پیوند ِنیک با اَشَه، با پاداش نیک و با پرهیزگاری ِ نیک، به سوی تو می­آییم.
«یِنگهِه هاتَم...»

 

 
 
     
 
     
 
 
“  به نام نیکو گر بمیرم رواست ... مرا نام باید، که تن، مرگ راست  ”   -  فردوسی بزرگ
 
     
 
 
این کشور ما باید خرم شود باید بالنده شود - اوستا ، فروردین یشت ، بخش 22
 
 
© 1385 - 1387 همه ی حقوق این تارنما وابسته به «انجمن آريابوم» است - برداشت نوشتارها یا بهره گیری از آن ها با یاد و نام نویسنده نوشتار و نشانی تارنما روا می باشد.
 
پیکربندی برگه : بهزاد فرهانیه
زمان بارگذاری برگه 0.000017 ثانیه