هات 14

1
[زَوت :]
ای اَمشاسپَندان !
آماده­ام که شما را زوت، ستاینده، خواننده، پرستنده، چاووش، سرودخوان باشم.
اینک ستایش و نیایش شما اَمشاسپَندان را.
اینک بهروزی و پارسایی سوشیانت­های اَشَون ما را.

2
ای امشاسپَندان ! ای شهریاران ِنیک ِخوب کُنش !
همه­ی تن و جان خویش را به شما پیشکش می­کنم.

3
با این زَور و بَرسَم خواستار ستایش همه­ی ایزدان اَشَونم. خواستار ستایش همه­ی رَدان ِ اَشَونی­ام؛ هنگام رَدی ِهاوَنی، هنگام رَدی ِساوَنگهی و ویسیَه، هنگام ردی ِهمه­ی ردان بزرگ.

4
[زَوات و راسپی :]
من خَستویم که مزداپرست، زرتشتی، دیوستیز و اهورایی کیشم.
هاوَنی اَشَون، رَدِ اَشَونی را ستایش و نیایش و خشنودی و آفرین.
ساوَنگهی و ویسیَه­ی اَشَون، رَدان ِاَشَونی را ستایش و نیایش و خشنودی و آفرین.
رَدان ِروز و گاه­ها و ماه و گَهنبارها و سال را ستایش و نیایش وخشنودی و آفرین.

5
[زَوت :]
«یَثَه اَهو وَیریو...» که زوت مرا بگوید.
[راسپی: ]
«یَثَه اَهو وَیریو...» که زوت مرا بگوید.
[زَوت :]
«اَثارَتوش اَشات چیت هَچا...» که پارسا مرد دانا بگوید.