|
عبارت مثلی بالا به افراد کم مایهای اطلاق میشود که گمان میکنند چیزی میدانند و در مقام فضل فروشی چند واژهی خارجی را چاشنی کلام کنند.
بعضی از جوانان کمسواد چند صباح که به خارج از کشور سفر کرده باشند با مغلق گویی و استعمال کلمهی بیگانه و تلفیق رطب ویابس همعرض و آبروی خویش میبرند و هم سامعه شنونده را آزار میدهند. به این دسته افراد از باب طنز وتعریض گفته میشود: جعفرخان از فرنگ برگشته یا به عبارت دیگر: جعفرخان از فرنگ آمده، یعنی خودستایی میکند در حالیکه چیزی بارش نیست. «حسن مقدم» فرزند «محمد تقی احتساب الملک» (خورشیدی 1277 - 1304) در نگارش داستانهای کوتاه و مناظرههای نمایشی و مزاح و نیشخند در فولکور ایران و گردآوری امثال و حکم و افسانهها زحمت زیادی کشیده و آثار خود را به زبانهای فارسی و فرانسه مینوشت. حسن مقدم نویسندهای توانا و شیرین قلم بود و با مقالات و نوشتههای خود به زبان فرانسه در محافل ادبی جهان شهرت و معروفیت پیدا کرده بود و با بزرگان و دانشمندانی چون «آندره ژید» و «مازاریک» سیاستمدار و نخستین رییس جمهور چکسلواکی و «رومن رولان» و «هانری ماسه» و «ماسینیون» دوستی و مکاتبه داشت. حسن مقدم نیز که تازه از اروپا به ایران بازگشته بود در کنفرانسهایی دربارهی تئاتر و تاریخ تئاتر، سخنرانیهایی ایراد کرد و پس از چندی نمایشنامهی معروف خود بهنام «جعفرخان از فرنگ آمده» را نوشت و خود نیز در نمایش آن که شب هشتم فروردین 1301 خورشیدی در سالن گراند هتل تهران داده شده بود، بازی کرد. این نمایشنامهی کمدی یک پردهای است که در آن از طرز رفتار و گفتار جوانان از فرنگ برگشته و همچنین از خرافات و تعصبات بیجای ایرانیان محافظه کار انتقاد شده است. |