هرگاه دو یا چند نفر با یکدیگر اتفاق نظر داشته باشند و مهمات و مشکلات امور را با توحید و تشریک مساعی حل و فصل کنند در چنین موارد گفته می­شود : «جیک و بوکشان درست است» و یا به اصطلاح دیگر می­گویند : «جیک وبوکشان یکی است» یعنی : قبلا توافق کردند و می­دانند چه می­کنند.

سابقا بازی سه قاپ از رایج­ترین بازی­ها و تفریحات نیمه سالم در میان جوانان طبقه­ی سوم و چهارم بوده است و هم اکنون نیز در گوشه و کنار حتی در جنوب شهر تهران معمول و متداول است.
در این بازی فقط سه قاپ مورد استفاده قرار می­گیرد وهر قاپ چهار گوشه­ی غیر منظم دارد که یک طرف آن گوژ (مُحَدَب) و طرف دیگرو سطوح جانبی آن کاو (مُقَعَر) است.
در اصطلاح بازیکنان طرف گوژ را بوک و طرف دیگر را که کاو است جیک می­گویند. از دو سطح جانبی مقعر هم طرف ناصاف سرکج را اسب و طرف مقابل را که قدری صاف است خر می­گویند.
در بازی سه قاپ بازیکنان حلقه وار و به طور چمباتمه می­نشینند وهر کدام متناوبا سه قاپ را در لای انگشتان دست خود جای می­دهند و هرسه را یک جا بر زمین می­اندازند. برد و باخت بازیکنان مربوط به قرارداد قبلی و منوط به طرز قرار گرفتن قاپ­ها بر روی زمین است.
بازی سه قاپ صرفا اختصاص به همان بازیکنان شرکت کننده ندارد بلکه سایر حاضران و تماشاچیان نیزمی­توانند هر کدام مبلغی بخوانند و شرط بندی کنند. آن­گاه قاپ­ها تحت نظارت کاسه کوزه­دار از طرف بازیکنان بر زمین ریخته می­شود.
در بازی سه قاپ همیشه اسب با جیک و خربا بوک از لحاظ برد و باخت تناسب دارد یعنی هرگاه یکی اسب و دوتای دیگر جیک، یا یکی خر و دوتای دیگر بوک بنشیند قاپ اندازه­ی مبلغ خوانده را از طرف مقابل می­برد. در غیر این صورت یعنی اگر یکی اسب ودوتای دیگر بوک، و یا یکی خر و دوتای دیگر جیک بنشیند قاپ انداز مبلغ شرط بندی را به طرف مقابل خواهد باخت.
با این توصیف به طوری که ملاحظه می­شود بازیکنان در بازی سه قاپ باید جیک و بوکشان درست باشد یعنی اسب با جیک و خر با بوک بنشیند تا بتوانند بازی را ببرند وگرنه خواهند باخت.