برگ نخست
پژوهش ها و نوشتارها
ایران شناخت
جشن ها و گردهمایی ها
موسیقی ایرانی
زبان و ادبیات
داستان های ایرانی
ضرب المثل های ایرانی
رویدادها
گزارش ها
کتاب شناخت
یادداشت ها
نقشه ی تارنما
جستجوی پیشرفته
بـخـش پـیـونـدها
درباره ما
همکاری با ما
پیوندهای تارنما
فرستادن نامه به آریابوم
افزون ها
گنجینه ی نوشتاری
نگارخانه
جدول نام روزهای هفته
جدول نام روزهای ماه
صدا و سیمای پارسه

 
     
 
باشندگان در تارنما: 5 نفر میهمان
 
     
 
 
  مسیر برگ نخست arrow گنجینه ی نوشتاری arrow شاهنامه فردوسی arrow گفتار اندر زادن رستم تاریخ امروز
14 آذر 1387 ساعت 00:19
 
 
 
گفتار اندر زادن رستم چاپ فرستادن صفحه با نامه


گفتار اندر زادن رستم

كـــه آزاده ســـرو انــــدر آمــــد بــــه بــــار

 

بـــســـی بـــرنـــیـــامـــد بـــریـــن روزگــــار

دلـــش را غـــم و رنـــج بـــســـپــــرده شــــد

 

بــــهــــار دل افـــــروز پـــــژمـــــرده شـــــد

شـــد آن ارغـــوانــــی رخــــش زعــــفــــران

 

شــكــم گــشــت فــربــه و تـــن شـــد گـــران

چـه بـودت كــه گــشــتــی چــنــیــن زردفــام

 

بـــدو گـــفـــت مــــادر كــــه ای جــــان مــــام

هــمـــی بـــرگـــشـــایـــم بـــه فـــریـــاد لـــب

 

چــنــیــن داد پــاســخ كــه مـــن روز و شـــب

بـــه خـــواب و بــــه آرام بــــودش نــــیــــاز

 

هـــمــــانــــا زمــــان آمــــد ســــتــــم فــــراز

از ایــــوان دســــتــــان بــــرآمــــد خــــروش

 

چـنـان بــد كــه یــك روز ازو رفــت هــوش

بـكـنــد آن ســیــه گــیــســوی مــشــگ بــوی

 

خـروشـیـد سـیــنــدخــت و بــشــخــود روی

كــه پــژمــرده شــد بـــرگ ســـرو ســـهـــی

 

یــكــایــك بــه دســـتـــان رســـیـــد آگـــهـــی

پــر از آب رخــســار و خــســتـــه جـــگـــر

 

بــــه بــــالـــــیـــــن رودابـــــه شـــــد زال زر

بــخــنــدیــد و ســیـــنـــدخـــت را مـــژده داد

 

هــمــان پــر ســیــمــرغـــش آمـــد بـــه یـــاد

وز آن پـر ســیــمــرغ لــخــتــی بــســوخــت

 

یــكــی مــجــمــر آورد و آتــش فـــروخـــت

پــــدیــــد آمــــد آن مــــرغ فـــــرمـــــان روا

 

هــم انــدر زمــان تــیـــره گـــون شـــد هـــوا

چـــه مـــرجـــان كـــه آرایـــش جــــان بــــود

 

چــو ابــری كــه بــارانـــش مـــرجـــان بـــود

ســـتــــودش فــــراوان و بــــردش نــــمــــاز

 

بـــــــرو كـــــــرد زال آفـــــــریــــــــن دراز

بـه چــشــم هــژبــر انــدرون نــم چــراســت

 

چـنـیـن گـفـت بــا زال كــایــن غــم چــراســت

یـــكـــی نـــره شـــیـــر آیـــد و نـــام جــــوی

 

كــزیــن ســرو ســیــمــیـــن بـــر مـــاه روی

نــیــارد گــذشــتـــن بـــه ســـر بـــرش ابـــر

 

كـــه خـــاك پـــی او بـــبـــوســـد هــــژبــــر

شــود چــاك چــاك و بــخــایــد دو چــنــگ

 

از آواز او چـــرم جـــنــــگــــی پــــلــــنــــگ

بـــبـــیـــنــــد بــــر و بــــازوی و یــــال اوی

 

هــــر آن گـــــرد كـــــاواز گـــــوپـــــال اوی

دل مـــرد جــــنــــگــــی بــــرآیــــد ز جــــای

 

ز آواز او انــــــــــدر آیــــــــــد ز پــــــــــای

بــه خــشــم انــدرون شــیــر جــنــگــی بــود

 

بـــه جـــای خـــرد ســـام ســـنــــگــــی بــــود

بــه آورد خــشــت افــگــنــد بـــر دو مـــیـــل

 

بــه بــالــای ســرو و بــه نـــیـــروی پـــیـــل

بــــه فــــرمــــان دادار نــــیــــكـــــی دهـــــش

 

نـــیـــایــــد بــــه گــــیــــتــــی ز راه زهــــش

یـــكـــی مـــرد بـــیـــنــــادل پــــر فــــســــون

 

بـــیـــاور یـــكــــی خــــنــــجــــر آب گــــون

ز دل بــیـــم و انـــدیـــشـــه را پـــســـت كـــن

 

نــخــســتــیــن بــه مــی مــاه را مــســـت كـــن

نــــبــــاشــــد مـــــر او را ز درد آگـــــهـــــی

 

بـــكـــافـــد تـــهـــیـــگــــاه ســــرو ســــهــــی

هــمــه پـــهـــلـــوی مـــاه در خـــون كـــشـــد

 

وزو بــچـــه ی شـــیـــر بـــیـــرون كـــشـــد

ز دل دور كــن تــرس و تــیـــمـــار و بـــاك

 

وز آن پــس بــدوز آن كــجــا كـــرد چـــاك

بـكـوب و بـكـن هـر سـه در سـایــه خــشــگ

 

گـیـاهـی كـه گـویـمــت بــا شــیــر و مــشــگ

بــبــیــنــی هــمــان روز پــیــوســتـــگـــیـــش

 

بــســا و بــرآلــای و بــر خــســـتـــگـــیـــش

خـــجـــســـتـــه بـــود ســـایـــه ی فـــر مــــن

 

بـــدو مـــال از آن پـــس یــــكــــی پــــر مــــن

بـــه پـــیـــش جـــهـــانـــدار بــــایــــد شــــدن

 

تـــرا زیـــن ســـخـــن شــــاد بــــایــــد بــــدن

كــه هــر روز نــو بــشــكــفــانــدش بــخــت

 

كـــه او دادت ایـــن خـــســـروانـــی درخــــت

كـــه شـــاخ بـــرومـــنـــدت آمـــد بـــه بــــار

 

بــدیــن كــار دل هــیــچ غــمـــگـــیـــن مـــدار

فــگــنــد و بــه پـــرواز بـــرشـــد بـــلـــنـــد

 

بــگــفــت و یــكـــی پـــر ز بـــازو بـــكـــنـــد

بـرفـت و بـكـرد آن چـه گـفــت ای شــگــفــت

 

بــــپــــد زال و آن پــــر او بــــرگــــرفـــــت

هــمــه دیــده پــر خــون و خـــســـتـــه روان

 

بـــدان كـــار نـــظـــاره شـــد یـــك جـــهـــان

 

 

 
 
     
 
     
 
 
“  شخصی که به میهن خود خیانت کند، در نزد دیگران نیز ارزشی نخواهد داشت و هیچکس به فرد خود فروخته اعتماد نخواهد کرد  ”   -  بابک خرمدین
 
     
 
 
این کشور ما باید خرم شود باید بالنده شود - اوستا ، فروردین یشت ، بخش 22
 
 
© 1385 - 1387 همه ی حقوق این تارنما وابسته به «انجمن آريابوم» است - برداشت نوشتارها یا بهره گیری از آن ها با یاد و نام نویسنده نوشتار و نشانی تارنما روا می باشد.
 
پیکربندی برگه : بهزاد فرهانیه
زمان بارگذاری برگه 0.000018 ثانیه