برگ نخست
پژوهش ها و نوشتارها
ایران شناخت
جشن ها و گردهمایی ها
موسیقی ایرانی
زبان و ادبیات
داستان های ایرانی
ضرب المثل های ایرانی
ناموران ایران
رویدادها
گزارش ها
کتاب شناخت
یادداشت ها
نقشه ی تارنما
جستجوی پیشرفته
بـخـش پـیـونـدها
درباره ما
همکاری با ما
پیوندهای تارنما
فرستادن نامه به آریابوم
افزون ها
گنجینه ی نوشتاری
نگارخانه
جدول نام روزهای هفته
جدول نام روزهای ماه
صدا و سیمای پارسه

 
     
 
 ورود یا نام نویسی
باشندگان در تارنما: 2 نفر میهمان
 
     
 
 
 
  مسیر برگ نخست arrow گنجینه ی نوشتاری arrow شاهنامه فردوسی arrow خشم گرفتن مهراب بر سيندخت تاریخ امروز
19 دی 1387 ساعت 23:22
 
 
 
خشم گرفتن مهراب بر سيندخت چاپ فرستادن صفحه با نامه
امتیاز: / 0
بدعالی 


خشم گرفتن مهراب بر سيندخت

ســر مــرزبــان پـــر ز پـــرخـــاش گـــشـــت

 

چــو در كــاول ایــن داســتــان فــاش گــشــت

هــمــه خــشـــم رودابـــه بـــر وی بـــرانـــد

 

بـرآشـفـت و سـیـنـدخــت را پــیــش خــوانــد

كــه بــا شــاه گــیــتــی مــرا پــای نــیـــســـت

 

بـدو گـفـت كـاكـنـون جــزیــن رای نــیــســت

كـــشـــم زارتـــان بـــر ســــر انــــجــــمــــن

 

كــــه آرمــــت بــــا دخــــت نــــاپــــاك تـــــن

بــــرآســـــایـــــد و رام گـــــردد زمـــــیـــــن

 

مــگــر شــاه ایــران ازیــن خــشــم و كــیـــن

از آن زخــم گــرزش كــه یــارد چـــشـــیـــد

 

بــه كــاول كــه بـــا ســـام یـــارد چـــخـــیـــد

دل چــاره جــوی انــدر انــدیـــشـــه بـــســـت

 

چـو بـشـنـیـد سـیـنـدخـت بـنـشــســت پــســت

كـــه بـــدژرف بـــیـــن و فـــزایــــنــــده رای

 

یــــكـــــی چـــــاره آورد از دل بـــــه جـــــای

بـــیـــامـــد بـــر شـــاه خـــورشـــیــــد فــــش

 

وز آن پـــس دوان دســـت كــــرده بــــكــــش

چــو دیــگــر یــكــی كــامــت آیـــد بـــه كـــن

 

بــدو گــفــت بــشــنــو ز مــن یـــك ســـخـــن

بـبـخـش و بـدان كـایـن شــب آبــســتــنــســت

 

تــرا خــواســتــه گــر ز بـــهـــر تـــنـــســـت

بـــرو تـــیـــرگــــی هــــم نــــمــــانــــد دراز

 

اگـــر چـــنــــد بــــاشــــد شــــب دیــــریــــاز

جــهــان چــون نــگــیــن بـــدخـــشـــان شـــود

 

شــود روز چــون چــشــمــه روشـــن شـــود

مــــزن در مــــیـــــان یـــــلـــــان داســـــتـــــان

 

بـــدو گـــفـــت مـــهـــراب كـــز بـــاســـتــــان

وگــر چــادر خــون بــســتــن بــر بـــپـــوش

 

بــگــو آن چـــه دانـــی و جـــان را بـــكـــوش

بــود كــت بـــه خـــونـــم نـــیـــایـــد نـــیـــاز

 

بــدو گــفــت ســیــنــدخــت كــای ســرفــراز

زبــان بــرگــشــایــم چـــو تـــیـــغ از نـــیـــام

 

مـــرا رفـــت بـــایـــد بـــه نـــزدیــــك ســــام

خــــرد خــــام گــــفـــــتـــــارهـــــا را پـــــزد

 

بــگـــویـــم بـــدو آن چـــه گـــفـــتـــن ســـزد

ســـپـــردن بــــه مــــن گــــنــــج آراســــتــــه

 

ز مـــن رنـــج جـــان و ز تـــو خـــواســـتــــه

غــم گــنــج هــرگـــز نـــبـــایـــد كـــشـــیـــد

 

بــدو گــفــت مــهــراب بــســـتـــان كـــلـــیـــد

بــیــارای و بــا خــویــشـــتـــن بـــر بـــه راه

 

پــرســتــنــده و اســپ و تـــخـــت و كـــلـــاه

چــو پــژمــرده شـــد بـــرفـــروزد بـــه مـــا

 

مــگـــر شـــهـــر كـــاول نـــســـوزد بـــه مـــا

بـــه جـــای روان خـــواســـتــــه خــــوار دار

 

چـنـیــن گــفــت ســیــنــدخــت كــای نــامــدار

تــو رودابـــه را ســـخـــتـــی آری بـــه روی

 

نــبــایــد كــه چــون مــن شــوم چــاره جــوی

كـــنـــون بـــا تـــوم روز پـــیـــمـــان اوســـت

 

مــــرا در جــــهــــان انــــده جـــــان اوســـــت

ازویـــــســـــت ایـــــن درد و انـــــدوه مــــــن

 

نــــدارم هــــمــــی انــــده خــــویــــشــــتـــــن

پــس آنــگــه بــه مــردی ره چــاره جـــســـت

 

یـكـی سـخـت پــیــمــان ســتــد زو نــخــســت

بـــه در و بـــه یـــاقـــوت پـــرمـــایـــه ســـر

 

بـــیــــاراســــت تــــن را بــــه دیــــبــــا و زر

بــرون كـــرد دیـــنـــار چـــون ســـی هـــزار

 

پـــس از گـــنـــج زرش ز بــــهــــر نــــثــــار

از اســـــپــــــان تــــــازی و از پــــــارســــــی

 

بــــه زریــــن ســــتــــام آوریــــدنــــد ســــی

یـــكـــی جـــام زر هــــر یــــكــــی را دســــت

 

ابــا طــوق زریــن پـــرســـتـــنـــده شـــســـت

ز پـــیـــروزه چـــنــــد چــــنــــدی گــــهــــر

 

پـر از مـشــگ و كــافــور و یــاقــوت و زر

طــرازش هــمــه گــونـــه گـــونـــه گـــهـــر

 

چــهــل جــامــه دیــبـــای پـــیـــكـــر بـــه زر

جـــز آن ســـی بـــه زهـــرآب داده پـــرنــــد

 

بـه زریـن و سـیـمـیــن دو ســد تــیــغ هــنــد

ســد اســتــر هـــمـــه بـــاركـــش راه جـــوی

 

ســد اشــتــر هــمـــه مـــاده ی ســـرخ مـــوی

ابــــا طــــوق و بـــــا یـــــاره و گـــــوش وار

 

یــــكــــی تــــاج پــــر گــــوهــــر شـــــاه وار

بــرو ســاخـــتـــه چـــنـــد گـــونـــه گـــهـــر

 

بــه ســان ســـپـــهـــری یـــكـــی تـــخـــت زر

چـــو ســـیـــســـد فـــزون بـــود بـــالــــای او

 

بــرش خــســروی بــیـــســـت پـــهـــنـــای او

 

 

 
 
     
 
     
 
 
     
 
 
     
 
 
“  ننگ است خانه بر دشمن نهادن  ”   -  سبزواری
 
     
 
 
این کشور ما باید خرم شود باید بالنده شود - اوستا ، فروردین یشت ، بخش 22
 
 
© 1385 - 1387 همه ی حقوق این تارنما وابسته به «انجمن آريابوم» است - برداشت نوشتارها یا بهره گیری از آن ها با یاد و نام نویسنده نوشتار و نشانی تارنما روا می باشد.
 
پیکربندی برگه : بهزاد فرهانیه
زمان بارگذاری برگه 0.000017 ثانیه