برگ نخست
پژوهش ها و نوشتارها
ایران شناخت
جشن ها و گردهمایی ها
موسیقی ایرانی
زبان و ادبیات
داستان های ایرانی
ضرب المثل های ایرانی
ناموران ایران
رویدادها
گزارش ها
کتاب شناخت
یادداشت ها
نقشه ی تارنما
جستجوی پیشرفته
بـخـش پـیـونـدها
درباره ما
همکاری با ما
پیوندهای تارنما
فرستادن نامه به آریابوم
افزون ها
گنجینه ی نوشتاری
نگارخانه
جدول نام روزهای هفته
جدول نام روزهای ماه
صدا و سیمای پارسه

 
     
 
 ورود یا نام نویسی
باشندگان در تارنما: 7 نفر میهمان و 1 نفر کاربر به نام:
  • آشوريا
 
     
 
 
 
  مسیر برگ نخست arrow گنجینه ی نوشتاری arrow شاهنامه فردوسی arrow رفتن زال به پيام آوری نزد منوچهر تاریخ امروز
19 دی 1387 ساعت 22:03
 
 
 
رفتن زال به پيام آوری نزد منوچهر چاپ فرستادن صفحه با نامه
امتیاز: / 0
بدعالی 

رفتن زال به پيام آوری نزد منوچهر

ز هــر در ســـخـــن هـــا هـــمـــی رانـــدنـــد

 

نــویــســنـــده را پـــیـــش بـــنـــشـــانـــدنـــد

كـجـا هـسـت و بـاشـد هـمــیــشــه بــه جــای

 

ســــر نــــامــــه كــــرد آفــــریــــن خــــدای

هــمــه بــنــدگــانــیــم و ایــزد یــكــیـــســـت

 

ازویـسـت نـیـك و بـد و هــســت و نــیــســت

بــــــر آن اســـــــت چـــــــرخ روان را روش

 

هــر آن چــیــز كــو ســاخــت انـــدر بـــوش

وزو آفـــریـــن بـــر مـــنـــوچـــهــــر شــــاه

 

خــداونــد كــیــوان و خـــورشـــیـــد و مـــاه

بــه بـــزم انـــدرون مـــاه گـــیـــتـــی فـــروز

 

بــه رزم انـــدرون زهـــر تـــریـــاك ســـوز

ز شــادی بــه هــر كــس رســانــنــده بــهـــر

 

گــرایــنــده گــرز و گــشــایــنـــده شـــهـــر

كــشــنــده ســرافــراز جــنــگــی پـــلـــنـــگ

 

كــشــنــده درفــش فــریــدون بـــه جـــنـــگ

شــود خــاك نــعــل ســرافــشــان ســمـــنـــد

 

ز بــــاد عــــمــــود تــــو كــــوه بــــلــــنـــــد

بـه آبـشـخـور آری هـمــی گــرگ و مــیــش

 

هــمــان از دل پــاك و پـــاكـــیـــزه كـــیـــش

بــه مـــردی بـــشـــســـت انـــدر آورده پـــای

 

یــكــی بــنـــده ام مـــن رســـیـــده بـــه جـــای

چـنــیــن كــرد خــورشــیــد و مــاه افــســرم

 

هـــمـــی گـــرد كـــافـــور گــــیــــرد ســــرم

ابـــــا جـــــاودان ســـــاخـــــتـــــم كـــــارزار

 

بــبــســتـــم مـــیـــان را یـــكـــی بـــنـــده وار

چـو مـن كــس نــدیــدی بــه گــیــتــی ســوار

 

عــنــان پــیــچ و اســپ افـــگـــن و گـــرزدار

چــو مـــن دســـت بـــردم بـــه گـــرز گـــران

 

بــــــشــــــد آب گــــــردان مـــــــازنـــــــدران

بــــرآورده گــــردن ز گـــــردن كـــــشـــــان

 

ز مــن گــر نــبــودی بــه گــیــتـــی نـــشـــان

بــرون آمــد و كـــرد گـــیـــتـــی چـــو كـــف

 

چــــنــــان اژدهــــا كـــــو ز رود كـــــشـــــف

هــــمــــان كــــوه تــــا كـــــوه بـــــالـــــای او

 

زمــیــن شـــهـــر تـــا شـــهـــر پـــهـــنـــای او

هـــمـــی داشـــتـــنـــدی شـــب و روز پــــاس

 

جــــهــــان را ازو بـــــود دل پـــــر هـــــراس

هـــمــــان روی گــــیــــتــــی ز درنــــدگــــان

 

هـــــوا پـــــاك دیـــــدم ز پـــــرنـــــدگــــــان

زمـیـن زیــر زهــرش هــمــی بــرفــروخــت

 

ز تــفــش هــمــی پــر كــرگــس بــســوخــت

بــه دم دركـــشـــیـــدی ز گـــردون عـــقـــاب

 

نــــهــــنــــگ دژم بــــركــــشــــیــــدی ز آب

هــمــه یــكــســـر او را ســـپـــردنـــد جـــای

 

زمــیـــن گـــشـــت بـــی مـــردم و چـــارپـــای

كــه بــا او هــمـــی دســـت یـــارســـت ســـود

 

چــو دیــدم كــه انــدر جــهــان كــس نــبـــود

بــیــفــگــنــدم از دل هــمـــه تـــرس و بـــاك

 

بــــه زور جــــهــــانـــــدار یـــــزدان پـــــاك

نـشـســتــم بــر آن پــیــل پــیــكــر ســمــنــد

 

مــیـــان را بـــبـــســـتـــم بـــه نـــام بـــلـــنـــد

بــه بـــازو كـــمـــان و بـــه گـــردن ســـپـــر

 

بـــه زیـــن انـــدرون گـــرزه ی گــــاوســــر

مـــرا تــــیــــز چــــنــــگ و ورا تــــیــــز دم

 

بــــرفــــتــــم بــــه ســــان نــــهــــنـــــگ دژم

كــه بــر اژدهــا گــرز خــواهــم كــشـــیـــد

 

مـــرا كـــرد پـــدرود هـــر كـــو شـــنـــیــــد

كـشـان مـوی سـر بـر زمـیـن چــون كــمــنــد

 

ز ســر تــا بــه دمــش چـــو كـــوه بـــلـــنـــد

ز فـــر بـــاز كــــرده فــــگــــنــــده بــــه راه

 

زبـــانـــش بـــه ســـان درخــــتــــی ســــیــــاه

مـــرا دیـــد غـــریـــد و آمـــد بـــه خـــشــــم

 

چـو دو آبـگـیـرش پــر از خــون دو چــشــم

كـــه دارم مـــگــــر آتــــش انــــدر كــــنــــار

 

گــمــانـــی چـــنـــان بـــردم ای شـــهـــریـــار

بـــه ابـــر ســـیـــه بـــر شـــده تـــیــــره دود

 

جـهـان پــیــش چــشــمــم چــو دریــا نــمــود

ز زهـرش زمــیــن شــد چــو دریــای چــیــن

 

ز بـــانـــگـــش بـــلـــرزیـــد روی زمــــیــــن

چـــنـــان چـــون بـــود كـــار مـــرد دلـــیــــر

 

بــرو بــر زدم بـــانـــگ بـــر ســـان شـــیـــر

بـــه چـــرخ انـــدرون رانـــدم بــــی درنــــگ

 

یــكــی تــیــر الــمــاس پـــیـــكـــان خـــدنـــگ

بـمـانـد از شـگـفــتــی بــه بــیــرون زبــانــش

 

چـو شــد دوخــتــه یــك كــران از دهــانــش

زدم بـــر دهـــانـــش بـــپـــیـــچــــیــــد از آن

 

هــم انـــدر زمـــان دیـــگـــری هـــم چـــنـــان

بــرآمــد هــمــی جــوی خــون از جــگـــرش

 

ســـدیــــگــــر زدم بــــر مــــیــــان زفــــرش

بــرآهــخــتــم ایــن گــاوســر گــرز كــیـــن

 

چــو تــنـــگ انـــدر آورد بـــا مـــن زمـــیـــن

بــرانــگــیــخـــتـــم پـــیـــل تـــن را ز جـــای

 

بـــه نـــیـــروی یـــزدان گـــیـــهـــان خــــدای

بــرو كــوه بـــاریـــد گـــفـــتـــی ســـپـــهـــر

 

زدم بـــر ســـرش گـــرزه ی گـــاوچــــهــــر

فــرو ریــخــت زو زهــر چــون رود نــیـــل

 

شــكــســتــم تــنــش چــون تــن ژنــده پــیـــل

ز مـغــزش زمــیــن گــشــت بــا كــوه راســت

 

بـه زخـمـی چـنـان شـد كـه دیـگـر نـخــاســت

زمـــیـــن جــــای آرامــــش و خــــواب شــــد

 

كـــشــــف رود پــــر خــــون و زرداب شــــد

هــمـــی آفـــریـــن خـــوانـــدنـــدی بـــه مـــن

 

هــمــه كـــوهـــســـاران پـــر از مـــرد و زن

كـــه آن اژدهـــا زشـــت و پـــتـــیـــاره بـــود

 

جــهــانــی بـــر آن جـــنـــگ نـــظـــاره بـــود

جــهــان زر و گــوهــر بـــرافـــشـــانـــدنـــد

 

مــرا ســام یـــك زخـــم از آن خـــوانـــدنـــد

بـــرهـــنـــه شـــد از نـــامـــور جـــوشـــنـــم

 

چـــو زو بـــازگـــشـــتـــم تــــن روشــــنــــم

وزیــن هــســت و هــر چــنـــد رانـــم زیـــان

 

بـــرریـــخـــت از بـــاره بـــر گـــســــتــــوان

جــز از ســوخــتــه خــار و خــاور نـــبـــود