برگ نخست
پژوهش ها و نوشتارها
ایران شناخت
جشن ها و گردهمایی ها
موسیقی ایرانی
زبان و ادبیات
داستان های ایرانی
ضرب المثل های ایرانی
ناموران ایران
رویدادها
گزارش ها
کتاب شناخت
یادداشت ها
نقشه ی تارنما
جستجوی پیشرفته
بـخـش پـیـونـدها
درباره ما
همکاری با ما
پیوندهای تارنما
فرستادن نامه به آریابوم
افزون ها
گنجینه ی نوشتاری
نگارخانه
جدول نام روزهای هفته
جدول نام روزهای ماه
صدا و سیمای پارسه

 
     
 
 ورود یا نام نویسی
باشندگان در تارنما: 1 نفر میهمان
 
     
 
 
 
  مسیر برگ نخست arrow گنجینه ی نوشتاری arrow شاهنامه فردوسی arrow پادشاهی منوچهر سد و بيست سال بود تاریخ امروز
20 دی 1387 ساعت 00:05
 
 
 
پادشاهی منوچهر سد و بيست سال بود چاپ فرستادن صفحه با نامه
امتیاز: / 2
بدعالی 


پادشاهی منوچهر سد و بيست سال بود

دو چــشــمــش پــر آب و رخــش زرد بـــود

 

مــنــوچــهــر یــك هـــفـــتـــه بـــا درد بـــود

بــه ســر بــر نــهـــاد آن كـــیـــانـــی كـــلـــاه

 

بــه هــشــتــم بــیــامــد مــنـــوچـــهـــر شـــاه

بـــرو یـــكـــســـره خـــوانـــدنـــد آفـــریـــن

 

هــــمــــه پــــهــــلــــوانــــان روی زمــــیـــــن

جـــهـــان را ســـراســـر هـــمـــه مــــژده داد

 

چــو دیــهــیــم شــاهــی بــه ســر بــر نــهــاد

بـــه نـــیـــكـــی و پـــاكـــی و فـــرزانـــگــــی

 

بـــه داد و بــــه آیــــیــــن و مــــردانــــگــــی

هـمـم خـشـم و جـنـگـسـت و هـم داد و مـهــر

 

مــنــم گــفــت بــر تــخــت گــردان ســپــهــر

ســـر تـــاجــــداران شــــكــــار مــــنــــســــت

 

زمــیـــن بـــنـــده و چـــرخ یـــار مـــنـــســـت

هـمـم بـخـت نــیــكــی و هــم بــخــردیــســت

 

هــمــم دیــن و هـــم فـــره ی ایـــزدیـــســـت

هـــمـــان آتـــش تـــیـــز بـــر زیـــن مــــنــــم

 

شـــب تـــار جـــویـــنـــده ی كـــیـــن مـــنــــم

فــــرازنـــــده ی كـــــاویـــــانـــــی درفـــــش

 

خــداونــد شــمــشــیــر و زریــنــه كـــفـــش

بــه جــنـــگ انـــدرون جـــان نـــدارم دریـــغ

 

فـــروزنـــده ی مـــیـــغ و بـــرنـــده تــــیــــغ

دم آتـــش از بـــر نـــشـــســــت مــــنــــســــت

 

گــــه بــــزم دریــــا دو دســــت مــــنــــســــت

زمــیــن را بــه كــیــن رنــگ دیــبــه كـــنـــم

 

بـــدان را ز بـــد دســــت كــــوتــــه كــــنــــم

فــروزنـــده ی مـــلـــك بـــر تـــخـــت عـــاج

 

گـــرایـــنـــده گـــرز و نـــمـــایـــنـــده تـــاج

جـــهـــان آفـــریــــن را پــــرســــتــــنــــده ام

 

ابـــا ایـــن هـــنـــرهــــا یــــكــــی بــــنــــده ام

هـــمـــه داســـتـــان هـــا ز یـــزدان زنـــیــــم

 

هــمــه دســت بـــر روی گـــریـــان زنـــیـــم

ازویــــم ســــپــــاس و بــــدویــــم پـــــنـــــاه

 

كــزو تــاج و تــخــتــســـت ازویـــم ســـپـــاه

نــیـــامـــان كـــهـــن بـــود گـــر مـــا نـــویـــم

 

بـــــه راه فــــــریــــــدون فــــــرخ رویــــــم

بــــگـــــردد ز راه و بـــــتـــــابـــــد ز دیـــــن

 

هـر آن كـس كـه در هـفـت كــشــور زمــیــن

زبــــون داشــــتــــن مـــــردم خـــــویـــــش را

 

نـــــمـــــایـــــنـــــده ی رنـــــج درویـــــش را

بــه رنـــجـــور مـــردم نـــمـــایـــنـــده رنـــج

 

بـرافــراخــتــن ســر بــه بــیــشــی و گــنــج

وز آهـــرمـــن بـــدكــــنــــش بــــدتــــرنــــد

 

هــمــه نــزد مــن ســر بــه ســر كــافــرنـــد

ز یـــزدان و از مـــنـــش نـــفــــریــــن بــــود

 

هـر آن كـس كـه او جــز بــریــن دیــن بــود

كـنـم سـر بـه سـر كــشــور و مــرز پــســت

 

وز آن پــس بــه شــمــشــیــر یــازیــم دســت

مـــنـــوچـــهـــر را خـــوانـــدنـــد آفـــریــــن

 

هــــمــــه پــــهــــلــــوانــــان روی زمــــیـــــن

تـــرا داد شــــاهــــی و تــــخــــت و كــــلــــاه

 

كــه فـــرخ نـــیـــای تـــو ای نـــیـــك خـــواه

هـــمـــان تـــاج و هـــم فــــره ی مــــوبــــدان

 

تـــــرا بـــــاد جـــــاویـــــد تــــــخــــــت ردان

هــمــان جــان مــا زیـــر پـــیـــمـــان تـــســـت

 

دل مـــا یـــكـــایـــك بـــه فـــرمـــان تـــســــت

چــنــیــن گــفــت كــای خــســرو داد راســـت

 

جــهــان پــهــلــوان ســام بـــرپـــای خـــاســـت

ز تـــو داد وز مـــا پـــســـنــــدیــــدنــــســــت

 

ز شـــاهـــان مـــرا دیـــده بـــر دیـــدنـــســـت

گـــزیـــن ســـواران و شــــیــــران تــــویــــی

 

پــــدر بــــر پــــدر شــــاه ایــــران تــــویــــی

دلـــت شـــادمــــان بــــخــــت بــــیــــدار بــــاد

 

تــــرا پـــــاك یـــــزدان نـــــگـــــه دار بـــــاد

بـــه تـــخـــت كـــیـــی بـــر بـــهـــار مــــنــــی

 

تــــو از بــــاســــتــــان یــــادگــــار مــــنـــــی

بـــه بـــزم انـــدرون شـــیـــد تـــابـــنــــده ای

 

بـــه رزم انـــدرون شـــیـــر پـــایــــنــــده ای

هــمــان تــخــت پـــیـــروزه جـــای تـــو بـــاد

 

زمـــیـــن و زمـــان خـــاك پــــای تــــو بــــاد

بـــه آرام بـــنـــشـــیـــن و رامـــش گـــزیــــن

 

تـو شـسـتـی بـه شـمـشــیــر هــنــدی زمــیــن

تــرا جــای تــخــت اســـت و شـــادی و بـــزم

 

ازیــن پـــس هـــمـــه نـــوبـــت مـــاســـت رزم

ز دشــــمــــن بــــه بــــنــــد آورم انــــدكــــی

 

شـــوم گـــرد گـــیـــتـــی بـــرآیــــم یــــكــــی

دلــــم را خـــــرد مـــــهـــــر و رای تـــــو داد

 

مــــرا پــــهــــلــــوانــــی نــــیـــــای تـــــو داد

بـــــســـــی دادش از گـــــوهـــــر شـــــاه وار

 

بـــرو آفـــریـــن كـــرد بـــس شـــهـــریــــار

پـــســـش پـــهـــلـــوانـــان نـــهـــادنــــد گــــام

 

چــو از پــیــش تــخــتـــش گـــرازیـــد ســـام

 

 

 
 
     
 
     
 
 
     
 
 
     
 
 
“  پيروزی از آن مردمانی است كه همیشه توانايی در برابر سختی ها را داشته باشند  ”   -  خواجه نصیرالدین توسی
 
     
 
 
این کشور ما باید خرم شود باید بالنده شود - اوستا ، فروردین یشت ، بخش 22
 
 
© 1385 - 1387 همه ی حقوق این تارنما وابسته به «انجمن آريابوم» است - برداشت نوشتارها یا بهره گیری از آن ها با یاد و نام نویسنده نوشتار و نشانی تارنما روا می باشد.
 
پیکربندی برگه : بهزاد فرهانیه
زمان بارگذاری برگه 0.000018 ثانیه