برگ نخست
پژوهش ها و نوشتارها
ایران شناخت
جشن ها و گردهمایی ها
موسیقی ایرانی
زبان و ادبیات
داستان های ایرانی
ضرب المثل های ایرانی
ناموران ایران
رویدادها
گزارش ها
کتاب شناخت
یادداشت ها
نقشه ی تارنما
جستجوی پیشرفته
بـخـش پـیـونـدها
درباره ما
همکاری با ما
پیوندهای تارنما
فرستادن نامه به آریابوم
افزون ها
گنجینه ی نوشتاری
نگارخانه
جدول نام روزهای هفته
جدول نام روزهای ماه
صدا و سیمای پارسه

 
     
 
 ورود یا نام نویسی
باشندگان در تارنما: 4 نفر میهمان و 1 نفر کاربر به نام:
  • آشوريا
 
     
 
 
 
  مسیر برگ نخست arrow گنجینه ی نوشتاری arrow شاهنامه فردوسی arrow كشته شدن ايرج بر دست برادران تاریخ امروز
19 دی 1387 ساعت 22:19
 
 
 
كشته شدن ايرج بر دست برادران چاپ فرستادن صفحه با نامه
امتیاز: / 0
بدعالی 


كشته شدن ايرج بر دست برادران

ســـپـــیـــده بـــرآمـــد بـــپــــالــــود خــــواب

 

چــو بــرداشــت پـــرده ز پـــیـــش آفـــتـــاب

كــه دیــده بـــشـــویـــنـــد هـــر دو ز شـــرم

 

دو بـــیــــهــــوده را دل بــــدان كــــار گــــرم

نـــهـــادنــــد ســــر ســــوی پــــرده ســــرای

 

بـــرفـــتـــنـــد هـــر دو گــــرازان ز جــــای

پــر از مـــهـــر دل پـــیـــش ایـــشـــان دویـــد

 

چــو از خــیــمــه ایــرج بــه ره بــنــگــریــد

سـخـن بـیــش تــر بــر چــرا رفــت و چــون

 

بـــرفـــتـــنـــد بـــا او بـــه خـــیـــمـــه درون

چــــرا بــــرنــــهــــادی كـــــلـــــاه مـــــهـــــی

 

بـــدو گـــفـــت تـــور ار تـــو از مـــا كـــهـــی

مـــرا بـــر در تـــرك بـــســــتــــه مــــیــــان

 

تـــرا بـــایـــد ایـــران و تـــخـــت و كـــیــــان

بــه ســر بــر تــرا افــســر و زیــر گـــنـــج

 

بــرادر كــه مــهــتــر بــه خــاور بـــه رنـــج

هــمــه ســوی كــهــتــر پــســـر روی كـــرد

 

چـنـیـن بـخـشـشـی كـان جـهــان جــوی كــرد

نـــه نـــام بـــزرگـــی نـــه ایــــران ســــپــــاه

 

نــه تــاج كــیــان مــانــم اكـــنـــون نـــه گـــاه

یــكــی پـــاك تـــر پـــاســـخ افـــگـــنـــد بـــن

 

چــو از تــور بـــشـــنـــیـــد ایـــرج ســـخـــن

اگــــر كـــــام دل خـــــواهـــــی آرام جـــــوی

 

بــدو گــفـــت كـــای مـــهـــتـــر كـــام جـــوی

نــه شــاهــی نــه گــســتـــرده روی زمـــیـــن

 

مـن ایـران نـخـواهــم نــه خــاور نــه چــیــن

بــر آن مــهــتــری بــر بــبــایــد گــریــســت

 

بــزرگــی كــه فــرجــام او تــیــرگــیــســـت

ســرانــجــام خـــشـــتـــســـت بـــالـــیـــن تـــو

 

ســپـــهـــر بـــلـــنـــد ار كـــشـــد زیـــن تـــو

كـنـون گـشـتــم از تــاج و از تــخــت ســیــر

 

مـــرا تـــخـــت ایــــران اگــــر بــــود زیــــر

بـــدیـــن روی بـــا مـــن مـــداریــــد كــــیــــن

 

ســـپـــردم شـــمـــا را كـــلـــاه و نـــگــــیــــن

روان را نــبــایـــد بـــریـــن رنـــجـــه كـــرد

 

مــرا بــا شــمــا نــیــســت نــنــگ و نـــبـــرد

رگــــــر دور مــــــانــــــم ز دیــــــدارتــــــان

 

زمــــانــــه نــــخــــواهـــــم بـــــه آزارتـــــان

مـــبـــاد آز و گـــردن كــــشــــی دیــــن مــــن

 

جــز از كــهــتــری نــیـــســـت آیـــیـــن مـــن

بــه ابـــرو ز خـــشـــم انـــدر آورد چـــیـــن

 

چــو بــشــنــیــد تــور از بــرادر چـــنـــیـــن

نـــبـــد راســــتــــی نــــزد او ارجــــمــــنــــد

 

نـــیـــامـــدش گـــفـــتـــار ایـــرج پـــســـنــــد

هـمـی گــفــت و بــرجــســت هــر دم ز جــای

 

بــه كــرســی بــه خــشــم انـــدر آورد پـــای

گــرفــت آن گــران كــرســی زر بــه دســـت

 

یـــكـــایـــك بـــرآمـــد ز جـــای نـــشـــســـت

ازو خــواســت ایــرج بــه جــان زیـــنـــهـــار

 

بــــزد بــــر ســـــر خـــــســـــرو تـــــاج دار

نـه شــرم از پــدر خــود هــمــیــنــســت رای

 

نــیـــایـــدت گـــفـــت ایـــچ بـــیـــم از خـــدای

بــپـــیـــچـــانـــد از خـــون مـــن كـــردگـــار

 

مــكــش مــر مــرا كــت ســـرانـــجـــام كـــار

كــزیــن پــس نــیــابــی ز مــن خــود نــشـــان

 

مــكــن خــویــشـــتـــن را ز مـــردم كـــشـــان

بـــه كـــوشــــش فــــراز آورم تــــوشــــه ی

 

بــســنــده كــنــم زیــن جــهـــان گـــوشـــه ی

چـــه ســـوزی دل پـــیـــر گـــشـــتـــه پــــدر

 

بـــه خـــون بـــرادر چـــه بـــنـــدی كـــمـــر

مــكــن بــا جـــهـــانـــدار یـــزدان ســـتـــیـــز

 

جـهــان خــواســتــی یــافــتــی خــون مــریــز

هــمــان گــفــتــن آمــد هـــمـــان ســـرد بـــاد

 

ســخــن را چــو بــشــنـــیـــد پـــاســـخ نـــداد

ســـراپـــای او چــــادر خــــون كــــشــــیــــد

 

یــكــی خــنــجــر آبـــگـــون بـــركـــشـــیـــد

هــمــی كـــرد چـــاك آن كـــیـــانـــی بـــرش

 

بــدان تــیــز زهــرآبـــگـــون خـــنـــجـــرش

گــشــشــت آن كــمــرگــاه شــاهــنـــشـــهـــی

 

فــــرود آمــــد از پــــای ســـــرو ســـــهـــــی

شــــد آن نــــامــــور شــــهــــریــــار جــــوان

 

دوان خــــون از آن چــــهـــــره ی ارغـــــوان

ور آن پــس نـــدادی بـــه جـــان زیـــنـــهـــار

 

جـــهـــانــــا بــــپــــروردیــــش در كــــنــــار

بــدیــن آشــكـــارت بـــبـــایـــد گـــریـــســـت

 

نــهــانــی نــدانـــم تـــرا دوســـت كـــیـــســـت

بـه خـنـجـر جـدا كــرد و بــرگــاشــت كــار

 

ســــــر تــــــاجــــــور ز آن پـــــــیـــــــل وار

فــرســتــاد نــزد جـــهـــان بـــخـــش پـــیـــر

 

بـیـاگــنــد مــغــزش بــه مــشــگ و عــبــیــر

كـــه تـــاج نـــیـــاگـــان بـــدو گـــشـــت بـــاز

 

چــنــیــن گــفــت كــایــنــت ســـر آن نـــیـــاز

شــد آن ســایــه گــســتــر نــیـــازی درخـــت

 

كــنــون خــواه تــاجــش ده و خــواه تــخـــت

 

 

 
 
     
 
     
 
 
     
 
 
     
 
 
“  انسان فقط با راستی می تواند شبیه خدا شود، چنانچه مغان ایرانی درباره ی خدای خود می گویند او روح راستی است  ”   -  فیثاغورث Pythagoras
 
     
 
 
این کشور ما باید خرم شود باید بالنده شود - اوستا ، فروردین یشت ، بخش 22
 
 
© 1385 - 1387 همه ی حقوق این تارنما وابسته به «انجمن آريابوم» است - برداشت نوشتارها یا بهره گیری از آن ها با یاد و نام نویسنده نوشتار و نشانی تارنما روا می باشد.
 
پیکربندی برگه : بهزاد فرهانیه
زمان بارگذاری برگه 0.000018 ثانیه