برگ نخست
پژوهش ها و نوشتارها
ایران شناخت
جشن ها و گردهمایی ها
موسیقی ایرانی
زبان و ادبیات
داستان های ایرانی
ضرب المثل های ایرانی
ناموران ایران
رویدادها
گزارش ها
کتاب شناخت
یادداشت ها
نقشه ی تارنما
جستجوی پیشرفته
بـخـش پـیـونـدها
درباره ما
همکاری با ما
پیوندهای تارنما
فرستادن نامه به آریابوم
افزون ها
گنجینه ی نوشتاری
نگارخانه
جدول نام روزهای هفته
جدول نام روزهای ماه
صدا و سیمای پارسه

 
     
 
 ورود یا نام نویسی
باشندگان در تارنما: 2 نفر میهمان
 
     
 
 
 
  مسیر برگ نخست arrow گنجینه ی نوشتاری arrow شاهنامه فردوسی arrow رفتن ايرج به نزد برادران تاریخ امروز
19 دی 1387 ساعت 22:59
 
 
 
رفتن ايرج به نزد برادران چاپ فرستادن صفحه با نامه
امتیاز: / 0
بدعالی 


رفتن ايرج به نزد برادران

بــه خــاور خــدای و بـــه ســـالـــار چـــیـــن

 

یــكــی نـــامـــه بـــنـــبـــشـــت شـــاه زمـــیـــن

كـجـا هـسـت و بـاشـد هـمــیــشــه بــه جــای

 

ســــر نــــامــــه كــــرد آفــــریــــن خــــدای

بــه نــزد دو خــورشــیــد گــشــتــه بــلــنــد

 

چـنـیـن گـفــت كــایــن نــامــه ی پــنــد مــنــد

مــیــان كــیــان چــون درخــشـــان نـــگـــیـــن

 

دو ســنــگــی دو جــنــگــی دو شــاه زمـــیـــن

شــــده آشــــكــــارا بــــرو بـــــر نـــــهـــــان

 

از آن كـــوز هـــر گـــونـــه دیـــده جـــهـــان

فــــروزنــــده ی نـــــامـــــدار افـــــســـــران

 

گـــرایـــنــــده ی تــــیــــغ و گــــرز گــــران

گـــشـــایـــنـــده ی گـــنـــج پـــیـــش امـــیــــد

 

نــمـــایـــنـــده ی شـــب بـــه روز ســـپـــیـــد

بـــــرو روشــــــنــــــی انــــــدر آورده روی

 

هــمــه رنــج هــا گـــشـــتـــه آســـان بـــدوی

نــه آگــنــده گــنــج و نــه تـــاج و نـــه گـــاه

 

نــخــواهــم هــمــی خــویــشــتــن را كـــلـــاه

از آن پــــس كـــــه دیـــــدیـــــم رنـــــج دراز

 

ســـه فـــرزنـــد را خـــواهــــم آرام و نــــاز

وگــر چـــنـــد هـــرگـــز نـــزد بـــاد ســـرد

 

بــــرادر كــــزو بـــــود دل تـــــان بـــــه درد

كـــــه بـــــود آرزومـــــنـــــد دیـــــدارتـــــان

 

دوان آمــــــــد از بــــــــهــــــــر آزارتــــــــان

چـــنــــان كــــز ره نــــامــــداران ســــزیــــد

 

بــیــفــگــنـــد شـــاهـــی شـــمـــا را گـــزیـــد

بــرفـــت مـــیـــان بـــنـــدگـــی را بـــبـــســـت

 

ز تـخـت انـدر آمــد بــه زیــن بــرنــشــســت

نـــوازیـــدن كـــهـــتـــر انـــدر خــــورســــت

 

بـدان كــو بــه ســال از شــمــا كــهــتــرســت

چـــو پـــرورده شـــد تـــن روان پـــروریـــد

 

گــرامــیـــش داریـــد و نـــوشـــه خـــوریـــد

فــرســتـــیـــد بـــازی مـــنـــش ارجـــمـــنـــد

 

چـــو از بـــودنـــش بـــگـــذرد روز چـــنــــد

ز ایـــوان بـــر ایـــرج گــــزیــــن كــــرد راه

 

نــهـــادنـــد بـــر نـــامـــه بـــر مـــهـــر شـــاه

چـــنـــان چـــون بـــود راه را نــــاگــــزیــــر

 

بــشــد بــا تــنــی چـــنـــد بـــرنـــا و پـــیـــر

نــــبــــود آگــــه از رای تــــاریــــك شــــان

 

چــو تــنــگ انــدر آمــد بــه نــزدیــك شــان

ســپــه ســر بــه ســر بــاز بــردنــد پــیـــش

 

پــذیــره شــدنـــدش بـــه آیـــیـــن خـــویـــش

یــكــی تــازه تــر بـــرگـــشـــادنـــد چـــهـــر

 

چـــو دیـــدنـــد روی بـــرادر بــــه مــــهــــر

گــرفـــتـــنـــد پـــرســـش نـــه بـــر آرزوی

 

دو پـرخـاش جــوی بــا یــكــی نــیــك جــوی

بــرفــتــنــد هـــر ســـه بـــه پـــرده ســـرای

 

دو دل پــر ز كــیــنــه یــكـــی دل بـــه جـــای

كـــه او بـــد ســـزاوار تــــخــــت وكــــلــــاه

 

بـــه ایـــرج نـــگــــه یــــكــــســــر ســــپــــاه

دل از مـــهـــر و دیـــده پـــر از چــــهــــر او

 

بــــی آرام شـــــان شـــــد دل از مـــــهـــــر او

هـــمـــه نـــام ایـــرج بـــد انـــدر نـــهــــفــــت

 

ســپــاه پــراگـــنـــده شـــد جـــفـــت جـــفـــت

جـــز ایـــن را نـــزیـــبـــد كـــلــــاه مــــهــــی

 

كــه هــســت ایــن ســزاوار شــاهــنــشــهـــی

ســرش گــشــت از كــار لـــشـــگـــر گـــران

 

بــه لــشــگــر نــگــه كــرد ســلــم از كـــران

جــگــر پــر ز خــون ابــروان پــر ز چــیــن

 

بــه لــشــگــرگــه آمــد دلـــی پـــر ز كـــیـــن

خـــود و تـــور بـــنـــشـــســــت بــــا رای زن

 

ســـراپــــرده پــــرداخــــت از انــــجــــمــــن

ز شـــاهــــی و از تــــاج هــــر كــــشــــوری

 

ســـخـــن شـــد پـــژوهـــنـــده از هــــر دری

كـه یـك یـك سـپـاه از چـه گـشـتـنـد جــفــت

 

بــه تــور از مــیــان ســخــن ســلـــم گـــفـــت

نــكــردی هــمــانــا بـــه لـــشـــگـــر نـــگـــاه

 

بــه هـــنـــگـــامـــه ی بـــازگـــشـــتـــن ز راه

دگـــر بـــود و دیـــگــــر بــــه بــــاز آمــــدن

 

ســــپـــــاه دو شـــــاه از پـــــذیـــــره شـــــدن

یــكــی چــشــم از ایــرج نــه بــرداشــتـــنـــد

 

كــه چــنــدان كــجـــا راه بـــگـــذاشـــتـــنـــد

بــه انــدیــشــه انـــدیـــشـــگـــان بـــرفـــزود

 

از ایـــران دلـــم خـــود بـــدو نــــیــــم بــــود

از ایــن پــس چــو او را نــخــوانــنـــد شـــاه

 

ســـپـــاه دو كـــشـــور چـــو كـــردم نـــگـــاه

ز تــخـــت بـــلـــنـــدت كـــشـــد زیـــر پـــای

 

اگـــر بـــیـــخ او نـــگـــســـلـــانـــی ز جــــای

 

 

 
 
     
 
     
 
 
     
 
 
     
 
 
“  به دانش روان را توانگر کنید ... خِرَد را ز تن بر سر افسر کنید  ”   -  فردوسی بزرگ
 
     
 
 
این کشور ما باید خرم شود باید بالنده شود - اوستا ، فروردین یشت ، بخش 22
 
 
© 1385 - 1387 همه ی حقوق این تارنما وابسته به «انجمن آريابوم» است - برداشت نوشتارها یا بهره گیری از آن ها با یاد و نام نویسنده نوشتار و نشانی تارنما روا می باشد.
 
پیکربندی برگه : بهزاد فرهانیه
زمان بارگذاری برگه 0.000017 ثانیه