برگ نخست
پژوهش ها و نوشتارها
ایران شناخت
جشن ها و گردهمایی ها
موسیقی ایرانی
زبان و ادبیات
داستان های ایرانی
ضرب المثل های ایرانی
ناموران ایران
رویدادها
گزارش ها
کتاب شناخت
یادداشت ها
نقشه ی تارنما
جستجوی پیشرفته
بـخـش پـیـونـدها
درباره ما
همکاری با ما
پیوندهای تارنما
فرستادن نامه به آریابوم
افزون ها
گنجینه ی نوشتاری
نگارخانه
جدول نام روزهای هفته
جدول نام روزهای ماه
صدا و سیمای پارسه

 
     
 
 ورود یا نام نویسی
باشندگان در تارنما: 2 نفر میهمان
 
     
 
 
 
  مسیر برگ نخست arrow گنجینه ی نوشتاری arrow شاهنامه فردوسی arrow رفتن هوشنگ و گیومرث به جنگ دیو سیاه تاریخ امروز
19 دی 1387 ساعت 22:42
 
 
 
رفتن هوشنگ و گیومرث به جنگ دیو سیاه چاپ فرستادن صفحه با نامه
امتیاز: / 2
بدعالی 


رفتن هوشنگ و گیومرث به جنگ دیو سیاه

كـــه نـــزد نـــیـــا جـــاه دســـتــــور داشــــت

 

خــجــســتــه ســیــامــك یــكــی پــور داشــت

تـو گـفـتـی هـمـه هــوش و فــرهــنــگ بــود

 

گــرانـــمـــایـــه را نـــام هـــوشـــنـــگ بـــود

نـــیــــا پــــروریــــده مــــر او را بــــه بــــر

 

بـــــه نـــــزد نـــــیـــــا یـــــادگــــــار پــــــدر

جــز او بــر كــســی چــشــم نــگــمــاشــتــی

 

نـــیـــایـــش بـــه جـــای پـــســــر داشــــتــــی

بــخــوانــد آن گــرانــمــایــه هــوشــنــگ را

 

چــو بـــنـــهـــاد دل كـــیـــنـــه و جـــنـــگ را

هـــمـــه رازهـــا بـــرگـــشـــاد از نـــهـــفـــت

 

هــمــه گــفــتـــنـــی هـــا بـــدو بـــازگـــفـــت

خـــروشـــی بـــر آورد خـــواهـــم هــــمــــی

 

كــه مــن لــشــگــری كــرد خــواهــم هــمــی

كـــه مـــن رفـــتـــنـــی ام تـــو ســـالـــار نـــو

 

تـــرا بـــود بــــایــــد هــــمــــی پــــیــــش رو

ز درنـــدگـــان گـــرگ و بــــبــــر دلــــیــــر

 

پـری و پــلــنــگ انــجــمــن كــرد و شــیــر

ســـپـــهـــدار پـــركــــیــــن و كــــنــــداوری

 

ســــپــــاهـــــی دد و دام و مـــــرغ و پـــــری

نــبــیــره بــه پــیـــش انـــدرون بـــا ســـپـــاه

 

پــس پــشــت لــشــگـــر گـــیـــومـــرث شـــاه

هــمــی بــاســمــان بـــر پـــراگـــنـــد خـــاك

 

بــیــامــد ســـیـــه دیـــو بـــا تـــرس و بـــاك

شــده ســســت از خــشــم گــیــهــان خــدیـــو

 

ز هــــرای درنــــدگــــان چـــــنـــــگ دیـــــو

شـــــدنـــــد از دد و دام دیـــــوان ســـــتـــــوه

 

بــه هــم بــر شــكــســتــنــد هــر دو گــروه

جــهــان كــرد بــر دیــو نــســـتـــوه تـــنـــگ

 

بـیـازیــد هــوشــنــگ چــون شــیــر چــنــگ

ســپــهــبـــد بـــریـــد آن ســـر بـــی هـــمـــال

 

كـــشـــیـــدش ســـراپـــای یـــكــــســــر دوال

دریــده بــر او چــرم و بــرگــشــتـــه كـــار

 

بـه پـای انــدر افــكــنــد و بــســپــرد خــوار

ســــر آمــــد گــــیــــومــــرث را روزگــــار

 

چــو آمــد مــر آن كــیــنــه را خــواســـتـــار

نــــگـــــر تـــــا كـــــرا نـــــزد او آبـــــروی

 

بــرفــت و جــهـــان مـــر دری مـــانـــد ازوی

ره ســود بــنــمــود و خــود مـــایـــه خـــورد

 

جــــهــــان فــــریــــنــــده را گـــــرد كـــــرد

 

 

 
 
     
 
     
 
 
     
 
 
     
 
 
“  جوانمردی آن است که بار خود بر خلق ننهی  ”   -  عطار نیشابوری
 
     
 
 
این کشور ما باید خرم شود باید بالنده شود - اوستا ، فروردین یشت ، بخش 22
 
 
© 1385 - 1387 همه ی حقوق این تارنما وابسته به «انجمن آريابوم» است - برداشت نوشتارها یا بهره گیری از آن ها با یاد و نام نویسنده نوشتار و نشانی تارنما روا می باشد.
 
پیکربندی برگه : بهزاد فرهانیه
زمان بارگذاری برگه 0.000018 ثانیه