سه شنبه (بهرام شید)
بیست و پنجم (ارد روز)
اسفند 1388
 
 
برگ نخست
پژوهش ها و نوشتارها
ایران شناخت
جشن های ایرانی
موسیقی ایرانی
زبان و ادبیات
داستان های ایرانی
ضرب المثل های ایرانی
نام نامه ی ایرانیان
رویدادها
گزارش ها
کتاب شناخت
یادداشت ها
نقشه ی تارنما
جستجوی پیشرفته
بـخـش پـیـونـدها
درباره ما
همکاری با ما
تبلیغات در آریابوم
پیوندهای تارنما
فرستادن نامه به آریابوم
افزون ها
گنجینه ی نوشتاری
نگارخانه
جدول نام روزهای هفته
جدول نام روزهای ماه
 
     
 
 ورود یا نام نویسی
باشندگان در تارنما: 16 نفر میهمان
 
     
 
 
 
  مسیر برگ نخست arrow گنجینه ی نوشتاری arrow اوستا arrow گاتها - گاثا arrow گاثا 5 - یسنا 32 تاریخ امروز
25 اسفند 1388
 
 
 
گاثا 5 - یسنا 32 چاپ فرستادن صفحه با نامه

یسنا 32

32/1

ای اهورامزدا ،
برای رسیدن به بزرگترین خوشبختی­ها ،
خویشاوندان و همکاران و یاران
به تو نماز می­برند ،
و دیو یسنیان نیز با همان اندیشه ،
تو را می­ستایند .
باشد که ما پیام­رسان تو باشیم ،
و بدخواهان را از دشمنی و بیزاری به پیروان تو
بازبداریم.

32/2

ای اهورامزدا
که از راه اندیشه­ی نیک و با تونایی
بر جهان شهریاری دارد ،
به نیایش کنندگان پاسخ داد :
راستی ِ فروغمنده را ، که برای پارسایی
یاوری نیک است ،
برای شما برگزیده­ام .
باشد که
او از آن شما گردد.

32/3

ای کژاندیشان ،
همه­ی شما و همه­ی آن­هایی که
با خیره ­سری شما را می­ستایند ،
دارای سرشتی زشت و نادرست و خودستا
هستید ،
و این کردار فریبکارانه است
که شما را در هفت کشور ، به بدی
زبانزد کرده است.

32/4

بدینسان شما ،
اندیشه­ی مردم را
چنان پریشان و آشفته کرده­اید ،
که بدترین کارها را انجام می­دهند ،
به دوستی با کژاندیشان رو می­کنند ،
از اندیشه­ی نیک دوری می­جویند ،
و از خرد خداوندی و راستی و پاکی می­گریزند.

32/5

ای کژاندیشان ،
بدینسان شما ،
با کردار بداندیشانه
و با اندیشه و کردار زشت
و نوید سروری به دُروندان ،
مردم را فریب دادید
و آنها را از زندگی خوب و جاودانه بازداشتید.

32/6

شاید  گناهکار با رفتار خود
به کامیابی برسد و نام آور گردد ،
اما ای اهورامزدا ،
تو که همه چیز را به یاد داری ،
با بهترین اندیشه­ها
آگاهی و می­دانی
در پرتو شهریاری توست که در انجام ،
آیین راستی فرمانروا می­گردد .

32/7

از این گناهکاران
هیچ یک نمی­داند ،
همان گونه که زندگی و آزمون گدازان آن
می­آموزد ،
پیشرفت از کار و کوشش است .
ای اهورامزدا ،
تو بهتر از همه
از شرنوشت این کسان آگاهی .

32/8

از این گناهکاران ،
جمشید ویونگهان شناخته شده است .
آنکه برای خشنودی مردم خویشتن ،
خداوند جهان را خوار شمرد .
ای مزدا ،
من به داوری واپسین تو درباره­ی گناهکاران
بی گمانم .

32/9

آموزگار بد ،
گفته­های دینی را بر می­گرداند و پریشان
می­کند .
و با آموزش­های خود ،
زندگی خردمندانه را تباه می­سازد .
و بدین سان ،
مردم را از داشتن سرمایه­ی گرانبهای
راستی و اندیشه­ی نیک باز می­دارد .
ای مزدا و ای راستی ،
من با سخنانی که از دل برمی­خیزد ،
به شما گله می­آورم و پناه می­جویم .

32/10

براستی آموزگار بد ،
که گفته های دینی را بر می­گرداند و پریشان
می­کند ،
نگریستن به زمین و خورشید را با دو دیده ،
از بدترین گناهان می­انگارد ،
نیک اندیشان را به سوی گمراهی می­کشاند ،
کشتزارها را ویران می­کند ،
و رزم افزار به روی راستان می کشد .

32/11

ای مزدا ،
همچنین کسانی زندگی را تباه می­سازند که
دُروندان را بزرگ می­شمارند ،
زنان و مردان بزرگوار را از رسیدن
به بخشایش ایزدی باز می­دارند ،
و پارسایان و راستان را
از بهترین اندیشه­ها
دور ­ی دارند و می­آزارند .

32/12

آنان با آموزشهای خود
مردم را از بهترین کارها باز می دارند ،
زندگی مردم را با گفتار فریبنده تباه می سازند ،
گَرَهما و کَرپن را بر پارسایان
برتری می دهند ،
و برای پیروان ِ دروغ
سروری می خواهند .
و مزدا
و برای چنین کسان و کارهای بد آنان
کیفری سخت نهاده است .

32/13

هر نیرویی که گرهما
در پناه بدترین اندیشه­ها
آرزوی به دست آوردن آن را دارد ،
سرانجام
زندگی خود او را به تباهی می­کشاند .
و آن زمان است ، ای مزدا ،
که او با ناله و زاری ،
خواهان شنیدن پیام آور تو می­گردد .
پیام آوری که راستی را ،
در برابر دشمنان آن نگاه می­دارد .

32/14

از دیرباز ،
گرهما با یاری کاوی­ها ،
خرد و نیروی خود را
برای ستوده آوردن پیام آور
به کار انداخته­اند .
آنان
از دُروندان یاری می­جویند و می­گویند :
جهان را باید به تباهی کشاند ،
تا هوم جاودانه به یاری آنان آید .

32/15

بدینسان ،
کرپن­ها و کاوی­ها ،
به دست همان کسانی که هیچ­گاه
برای آنها زندگی دلخواه
روا نمی­داشتند ، تباه می­گردند .
کسانی که در پرتو رسایی و جاودانگی ،
به سرای منش نیک راه می­یابند .

32/16

براستی ،
آموزش راستین هوشمندانه­ی مرد پارسا و آگاه ،
بهترین چیزهاست .
ای اهورامزدا ،
تو می­توانی کسانی را که در پی آزار منند ،
از کارشان بازداری .
و من نیز می­کوشم ،
پیروان و دلباختاگان تو را ،
از دشمنی و آزار دُروندان برهانم .

 

 
 
     
 
     
 
 
     
 
 
     
 
 
“  وقتی ملتی بزرگ، اسیر ملتی کوچک تر از خود می شود، خود را فراموش می کند  ”
 ابن خلدون
 
     
 
 
 
این کشور ما باید خرم شود باید بالنده شود - اوستا ، فروردین یشت ، بخش 22
 
 
© 1385 - 1388 همه ی حقوق این تارنما وابسته به «انجمن آريابوم» است
برداشت نوشتارها یا بهره گیری از آن ها با یاد و نام نویسنده نوشتار و نشانی تارنما روا می باشد.
پیکربندی برگه : بهزاد فرهانیه