|
بوستان - باب سوم - سر آغاز |
|
|
سر آغاز باب سومدر عشق و مستی و شور
| خوشا وقت شوریدگان غمش | | اگر زخم بینند و گر مرهمش | | گدایانی از پادشاهی نفور | | به امیدش اندر گدایی صبور | | دمادم شراب الم در کشند | | وگر تلخ بینند دم در کشند | | بلای خمارست در عیش مل | | سلحدار خارست با شاه گل | | نه تلخ است صبری که بر یاد اوست | | که تلخی شکر باشد از دست دوست | | ملامت کشانند مستان یار | | سبک تر برد اشتر مست بار | | اسیرش نخواهد رهایی زبند | | شکارش نجوید خلاص از کمند | | سلاطین عزلت، گدایان حی | | منازل شناسان گم کرده پی | | به سر وقتشان خلق کی ره برند | | که چون آب حیوان به ظلمت درند؟ | | چو بیتالمقدس درون پر قباب | | رها کرده دیوار بیرون خراب | | چو پروانه آتش به خود در زنند | | نه چون کرم پیله به خود برتنند | | دلارام در بر، دلارام جوی | | لب از تشنگی خشک، برطرف جوی | | نگویم که بر آب قادر نیند | | که بر شاطی نیل مستسقیند |
|
