آق سُنقـُر

آق سنقر یکی از نوکران ترک ملکشاه که در حلب از سوی تـَتِش فرمان می راند (از 478 تا 487 هجری) و در واپسین کار بر تتش شورید و اسیر شد

وی پدر اتابک عمادالدین زنگی سرسلسله ی اتابکان موصل و حلب است و نام کامل او قسیم الدوله ابوسعید حاجب اق سنقر پسر عبدالله بود و نام یکی از امیران روزگار سلجوقیان که با صلیبیان جنگ هایی بزرگ کرد و در سال 520 هجری به دست فدائیان اسماعیلی کشته شد.

نام چند تن دیگر از امیران سلجوقیان نیز آق سنقر بود.

بن نوشت :

1. فرهنگ سه هزار تن از بزرگان و ناموران ایران - عبدالعظیم رضایی