یکی از وزرا پیش ذوالنون [1] مصری رفت و همت خواست که روز و شب به خدمت سلطان مشغولم و به خیرش امیدوار و از عقوبتش ترسان؛ ذوالنّون بگریست و گفت اگر من خدای را عزّوجلّ چنین پرستیدمی که تو سلطان را از جمله ی صدّیقان [2] بودمی

گر نه امید و بیم راحت و رنج         پای درویش بر فلک بودی
ور وزیر از خدا بترسیدی           همچنان کز مَلِک، مَلَک بودی

پانوشت ها :

1. لقب یکی از عرفاست.
2. بسیار راستگو.