رضا مرادی غیاث آبادی

 هر روزه سخنان و ادعاهای نادرست و خیالاتی گوناگونی در زمینه های مختلف گفته و نوشته می شود که پاسخ به همه ی آنها نه لازم و نه ممکن است. اما گاهی اوقات چنین سخنانی چنان به سرعت فراگیر و مشهور می شود که تکذیب و نادرست خواندن آنها خود موجب حیرت بازگوکنندگان و منتشرکنندگان و باورمندان به آن می شود و از هر کس پرسیده شود که چه دلیلی برای آن ادعا وجود دارد، پاسخ عجیب تر آنان این است که «همه می گویند»!!!

اهمیت پاسداشت نام خلیج فارس در شرایط فعلی، ما را ملزم می کند که ناآگاهانه و از روی احساسات در باره ی آن خبرپراکنی و شایعه گستری نکنیم و شرایطی بدتر به وجود نیاوریم.

تجربه نشان داده است که هرگاه هر پدیده ای که در معرض خطر است، جنبه ای عوام گرایانه پیدا کند و همگان به وکیل مدافع آن تبدیل شوند و در باره ی آن اظهارنظر و حکم صادر کنند، وضیعت را بغرنج تر و خطرناک تر خواهند کرد و همان پدیده را در معرض تخریب ها و نابسامانی های جدی تری قرار می دهند.

در اینجا به دو نکته و ادعای اشتباهی که این روزها و به ویژه پس از انتشار خبر اندوه بارم در باره ی تخریب و نابودی کتیبه ی خارک به فراوانی گفته می شود، اشاره ای کوتاه می کنم و امیدوار است بازگوکنندگان آن، بیش از این با چنین سخنانی به نام خلیج فارس آسیب نزنند و آن را دستمایه ی منافع دیگر قرار ندهند :

1- واژگان بکار رفته در کتیبه ی خارک کمترین ارتباطی با نام خلیج فارس ندارد و این نام به اندازه ی کافی با اسناد و مدارکی فراوان تر از آنچه به تصور آید، پشتیبانی می شود که نیازی به ساختن و پرداختن مدارک موهوم نداشته باشد. چنین اعمالی شایسته ی کسانیست که هیچگونه سند و مدارکی برای ادعای خود در اختیار ندارند و به سندسازی روی می آورند. اینکار می تواند منجر به آسیب های جدی برای ایرانیان شود، به ویژه که برخی رسانه های فارسی زبان و اهمیت دهنده به هویت ملی، بگونه ای ساده انگارانه و بسیار مخاطره آمیز عنوان کردند که «سند نام خلیج فارس از دست رفت» !

2- ادعای چاپ و نشر مقاله ای از این نگارنده در کتاب مجموعه ی مقالات همایش باستان شناسی جیرفت (حوزه ی تمدن هلیل رود)، و اینکه آن کتاب در بردارنده ی چندین نقشه ی جغرافیایی و مطالبی با نامی مجعول برای خلیج فارس بوده، بکلی ساختگی و ساخته و پرداخته ی ذهن کسانی است که خلیج فارس و هویت ملی ایران را دستمایه ی فریبگری ها و منافع شخصی و منازعات خصوصی خود کرده اند. متاسفانه عده ای نیز که از این نادرستی آگاهی نداشته اند، بدون بررسی کامل پیرامون موضوع و صرفا با اعتماد به چنین رسانه هایی که گاه خود را از مدافعان و دل نگرانان آثار باستانی ایران قلمداد می کنند، به این ادعای دروغین دامن زده اند.

چنین نقشه و مطالبی نه تنها در این کتاب نیامده، بلکه حتی مقاله ی این نگارنده و دیگر مقاله های همایش جیرفت هنوز چاپ و منتشر نشده و حتی حروف چینی آن نیز به پایان نرسیده است. جالب است که در چنین اخبار عوام فریبانه، دو نقشه و عکس  نیز به عنوان سند آورده شده که اتفاقا یکی از آنها به زبان انگلیسی دارای نام درست خلیج فارس، و دیگری لوحه ای گلی از بابل باستان است. هیچکدام از این دو عکس و نقشه، نه ارتباطی با کتاب همایش جیرفت دارند و نه ارتباطی با نام مجعول برای خلیج فارس.

چنین اعمال زشتی، علاوه بر اینکه موجب شادمانی بدخواهان ایران زمین خواهد شد، موجب انحطاط کوشش های ملی گرایانه و سرخوردگی فعالان پرتلاش یادمان های باستانی خواهد شد. همچنین این اعمال می تواند به سادگی دستاورد کوشش گروه بزرگی از باستان شناسان و پژوهشگران پرتلاش ایرانی و غیرایرانی را پایمال و تباه  کند. پژوهشگرانی که در مناطق دورافتاده و در شرایط دشوار یکی از کهن ترین تمدن های تاریخ بشری را کشف و شناسایی می کنند و تاکنون با دستاوردهای حیرت انگیز خود جایگاه فرازنده ی ایران به عنوان دارنده ی چنین پیشینه ی پرافتخاری را به جهانیان نشان داده اند.

دیــدگــاه هـا
اگر درباره ی این نوشتار نگرشی دارید می توانید در این بخش بنویسید : نوشته ی شما پس از پذیرش در اینجا نمایش داده خواهد شد. نوشته هایی که به خط فارسی نیستند پذیرفته نخواهند شد.
نام :
متن :
شماره ی امنیتی*

دیدگاه ها : (4)