نام کاربری:
گذرواژه:
نگاهداشت گذرواژه
گذرواژه ام را فراموش کرده ام
نام نویسی نکرده اید ؟
نام نویسی
بـاشـنـدگـان در تـارنـمـا
کاربران: 1 میهمان
 
     
 
نه شیر شتر نه دیدار عرب

خانواده ای ایلیاتی و عرب در صحرایی چادر زده بودند و به چراندن گله ی خود مشغول بودند. یک شب مقداری شیر...

 
     
 
 
No Image برگ نخست arrow یادداشت ها arrow پایگاه پژوهشی آریابوم دو ساله شد - 2
31 امرداد 1387
No Image
 
 
پایگاه پژوهشی آریابوم دو ساله شد - 2 چاپ فرستادن با نامه
ارزش گذاری کاربران: / 5
ناچیزبهترین 
- بهزاد فرهانیه   
09 اردیبهشت 1387

بخش دوم : ادامه ی راه با جان سختی

پس از خروج آقای نعمتی از انجمن، پیامکی از ایشان دریافت کردم که در آن مهلتی 16 روزه برای انتقال تارنما به فضایی دیگر معیین شده بود. بنابر این جستجوی ما برای یافتن کسی که آشنایی ای به انتقال تارنما داشته باشد و فضایی رایگان در اختیار انجمن قرار دهد آغاز شد.
دو روز از مهلتی که آقای نعمتی برایمان تعیین کرده بود باقی مانده بود و ما هنوز نه بودجه ای برای خرید فضا گردآوری کرده بودیم، نه کسی حاضر شده بود روی فضای خود، ما را به عنوان میهمان بپذیرد.
البته با معرفی آقای قاسمی شاد و میانجی شدن آقای «مسعود لقمان» از طرف تارنمای «شاهنامه و ایران» فضایی به صورت رایگان در اختیارمان قرار داده شد، ولی به خاطر کم بودن مقدار فضا و نداشتن دامنه ای اختصاصی برای آریابوم، نتوانستیم از آن بهره ببریم.
البته حتی اگر می توانستیم فضایی خریداری کنیم یا کسی از دوستان فضایی مناسب در اختیارمان قرار می داد، مشکل اساسی ما انتقال اطلاعات به فضای تازه بود که هیچکدام از ما کمترین تخصص و آشنایی ای از آن نداشتیم.

در این گیر و دار خانم موحدی به یاد یکی از همکاران قدیمی خود به نام آقای «مهدی رودکی» افتاد و با تماس تلفنی از ایشان خواست تا ما را راهنمایی کند و ایشان نیز با رویی گشاده به ما قول دادند که هم فضایی موقتی در اختیارمان قرار خواهند داد و هم اطلاعات تارنما را شخصا روی آن منتقل خواهند کرد.
بدین ترتیب نخستین اسباب کشی ما رقم خورد و پایگاه پژوهشی آریابوم روی فضای تازه قرار گرفت.

پس از موفقیت در انتقال تارنما، تنها چیزی که هنوز در اختیار آقای نعمتی قرار داشت، حساب کاربری همه ی اطلاعات مربوط به بازدیدها و سابقه ی کار پایگاه تا آن روز بود، که ایشان آن را حذف کردند و خدا را سپاس گفتیم که پیش از قطع همکاری آقای نعمتی، نام کاربری و گذرواژه ی دامنه ی تارنما (aariaboom.com) را از آقای نعمتی گرفته بودیم.

چند روزی از زندگی تازه ی ما روی فضای جدید می گذشت که حملات اینترنتی به پایگاه شروع شد و ما به قول اینترنتی ها، «هک» شدیم ! و اگر هوشیاری آقای رودکی نبود همه ی اطلاعات تارنما از دست می رفت.
آقای رودکی شبانه با من تماس گرفت و خبر هک شدن پایگاه را داد و گفت که یک آی پی از آی پی های شرکت خدمات اینترنتی «پارس آن لاین کرج» در حال تلاش برای از بین بردن اطلاعات است.
فردای آن روز با پارس آن لاین کرج تماس گرفتم و گزارش حمله ی دیشب را ارئه کردم. ایشان در پاسخ گفتند که کاری از دستشان برنمی آید مگر آنکه پایگاهی دولتی مورد حمله قرار گرفته باشد و مسوولین آن پایگاه، شکایت خود را به بخش جرائم رایانه ای پلیس آگاهی تهران تسلیم کرده باشند.
با این حال نشانی حدودی آی پی مورد استفاده در ساعتی که من گزارش کرده بودم و حمله ی پیاپی وی به تارنمای ما را تعیید کردند.

از آن حمله ی اینترنتی به بعد - که به گفته ی آقای رودکی پایگاه داده های تارنما را به هم ریخته بود - تارنما نزدیک به یک ماه، به حالت سکون درآمد و امکان به روز کردن و یا حتی دریافت نامه از خوانندگان نبود. تنها اطلاعاتی که از پیش روی تارنما قرار داشت، قابل دیدن بود.
برای همین، بخشی از کار تارنما روی شانه ی تارنگار آریابوم و گروه اینترنتی آریابوم افتاد که همین امر باعث تقویت آن دو شد.

پس از چندی با جمع آوری بودجه ای از هموندان انجمن - که آن روز به 5 نفر رسیده بودند - و با معرفی یکی از دوستان قدیمی ام، با شرکتی به نام «نیکو پرداز» آشنا شدیم و ایشان با فرستادن یکی از همکاران خود، کار تعمیر و انتقال تارنما به فضای خود را آغاز کردند.
درست در شب چله ی سال 1385 بود که تارنما با 2 روز کار 6 ساعته به فضای تازه انتقال پیدا کرد و ما توانستیم پس از وقفه ی یک ماهه، به کار خود ادامه دهیم.
حالا در کنار پایگاه پژوهشی آریابوم که آرام آرام برای استفاده کنندگان اینترنت شناخته شده بود، تارنگار و گروه فعالی نیز داشتیم.

در اینجا باید نکته ای را اضافه کنم و آن اینکه، این نوشتارها تنها سرگذشتی کوتاه و بسیار خلاصه شده از سرنوشت تارنمای آریابوم در این دو سال است و گزارش فعالیت های دیگر انجمن را در برنمی گیرد. بنا بر این، شاید خواننده در طول نوشتار با نام هایی برخورد کند که پیش از آن در نوشتار نیامده و سابقه ای از آن نام در ذهن نباشد یا در جریان رویداد و سفری قرار گیرد که پیش از آن درباره ی آن توضیحی داده نشده باشد.

یک شب که در حال بروز رسانی تارنما بودم، متوجه آمار باشندگان بسیار زیاد و غیر طبیعی در تارنما شدم. در آن لحظه بخش باشندگان در تارنما عدد 134 را نشان می داد و پس از چند لحظه عدد 408 میهمان نمایش داده شد که نه تنها بی سابقه بود، بلکه غیر ممکن می نمود !!!

در همین لحظه آقای «نیکو بهجتی» - مدیر شرکت نیکو پرداز - با من تماس گرفت و اعلام کرد که کسی با نشانی «آی پی» ای از کرج با یک نرم افزار هک، در حال فرستادن درخواست های متعدد جستجو، به بخش جستجوی تارنما است و از من خواست تا بخش جستجو را غیر فعال کنم.
در ادامه گفت که با بخش پشتیبانی شرکت پارس آن لاین کرج تماس گرفته و آن ها نیز این حمله را تایید کرده اند و اضافه کرد که کسی که این کار را می کند کاملا به ساختار تارنمای شما آشناست، آیا دوستی در کرج دارید که اکنون با شما دشمن شده ؟
در پاسخ گفتم که دوستی در کرج داریم که آشنا به تارنمای ماست و خود او طراح ما بوده ولی فکر نمی کنم اکنون دشمن ما باشد !
آقای بهجتی از من خواست تا شماره ی تلفن آن دوست را به ایشان دهم تا دوستانه با وی گفتگو کنند. من هم این کار را کردم.
همان شب آقای بهجتی دوباره با من تماس گرفت و گفت که با ایشان گفتگوی تلفنی داشته و از ایشان خواسته که از این کار خود دست بردارند.
گذشته از چگونگی این ماجرا و روند گفتگوی تلفنی بین آقای بهجتی و آقای نعمتی، پس از آن، دیگر حمله ای به تارنما انجام نشد.

یاد آن روز افتادم که آقای قاسمی شاد از آقای نعمتی پرسید که آیا می توانی تارنماهای خائنان به ایران، پان ترک ها، پان عرب ها و ... را هک کنی و آقای نعمتی پاسخ داده بود که آری ولی این کاری غیر اخلاقی است و من انجام نخواهم داد و نیز چند پرسش ذهنم را تا کنون به خود مشغول کرده است. آیا ما اکنون از خائنان به ایران و ... هم دشمن تر شده بودیم ؟ یا اینکه آیا اخلاقیات همه فراموش شده بودند ؟ یا این تنها یک تصادف بود ؟

ادامه دارد ...

دیــدگــاه هـا
اگر درباره ی این نوشتار نگرشی دارید می توانید در این بخش بنویسید :

  • نوشته ی شما پس از پذیرش در اینجا نمایش داده خواهد شد.
  • نوشته هایی که به خط فارسی نیستند پذیرفته نخواهند شد.

نام :
متن :

شماره ی امنیتی* Code


بازدیدها : 423

  دیدگاه ها : 0
واپسین بروز رسانی ( 11 اردیبهشت 1387 )
 

 
 
     
 
     
 
 
 
“  کمربند سلطنت، نشان نوکری برای سرزمینم است نادرها بسیار آمده اند و باز خواهند آمد، اما ایران و ایرانی باید همیشه در بزرگی و سروری باشد این آرزوی همه عمرم بوده است  ”   -  نادرشاه افشار
 
     
 
 
این کشور ما باید خرم شود باید بالنده شود - اوستا ، فروردین یشت ، بخش 22
 
 
© 1385 - 1387 همه ی حقوق این تارنما وابسته به «انجمن آريابوم» است - برداشت نوشتارها یا بهره گیری از آن ها با یاد و نام نویسنده نوشتار و نشانی تارنما روا می باشد
 
هنداختار (طراح) : بهزاد فرهانیه