حسن انوری

گرایشی که در نثر نویسندگان برجسته، وجود ندارد، سره نویسی است. سره نویسی در واقع یکی از آفت هایی است که زبان فارسی را تهدید می کند. کسانی که به این کار می پردازند اعتقاد به زبان خالص دارند. زبان خالص مانند نژاد خالص از تعصب سرچشمه می گیرد. اینان کسانی هستند که می خواهند از راه ترکستان به کعبه برسند. قصد خدمت به زبان دارند، اما در واقع به آن زیان می رسانند.

محمد حيدری ملايری

واژه ی «عشق»، که در فارسی «اِشق» تلفظ می شود، در ادبيات فارسی و عرفان ايرانی جايگاهی برجسته دارد. شايد بتوان گفت که شاعران گوناگون فارسی زبان کمتر واژه ای را به اندازه ی عشق به کار برده باشند. با اين حال چنين می نمايد که تا کنون چندان پژوهشی که بر پايه ی دستاوردهای نوين زبانشناسی تاريخی استوار باشد درباره ی آن نشده است.

جمعی از کارشناسان ادب فارسی درباره ی وضع زبان فارسی به عنوان شاخص و هویت فرهنگی ایرانیان از منظرهای متنوع سخن گفتند.

میر جلال الدین کزازی، از بین رفتن زبان پارسی را سونامی سخن برای جهان دانست.

از سوی دیگر علی خزاعی فر، بی اعتنایی به زبان فارسی را به عنوان یک مشکل ملی عنوان کرد.

و سرانجام رضا زمردیان، عضو هیات علمی دانشکده ی ادبیات دانشگاه فردوسی، گفت : «احساس ضعف فرهنگی، مهم ترین عامل کم توجهی جوانان به زبان فارسی است.»

فریدون جنیدی

جهانیان در این همگمانند که از دو سده پس از اسلام تا چندی پس از یورش مغولان، ایران کانون دانش جهانی بوده است و بسا از شاخه های دانش کنونی که در آن زمان درخشان به نیروی اندیشه ی دانشمندان ایرانی به درخت دانش جهانی افزوده و بسا از چیستان های دانش که برای ایرانیان گشوده شد، و چون این سخن آشکار است نیاز به شکافتن و بازنمودن ندارد، پس می باید که به گفتاری دیگر بپردازیم.