چون «کی­قباد» بر تخت شاهی استوار شد، کمر به جنگ افراسیاب بست و سپاهی سهمگین از ایرانیان به پیکار افراسیاب آراست. راست لشکر را به «مهراب»، شاه کابل، سپرد و چپ سپاه را به «گستهم» دلاور داد. در دل سپاه «قارون» رزمجوی و «کشواد» لشکرشکن جای داشتند.

باب اول در سیرت پادشاهان

حکایت 2

یکى از ملوک خراسان، محمود سبکتکین را در عالم خواب دید که جمله وجود او ریخته بود و خاک شده مگر چشمان او که همچنان در چشمخانه همی گردید و نظر می­کرد.

باب اول در سیرت پادشاهان

حکايت 1

پادشاهی را شنیدم که به کشتن اسیری اشارت کرد، بیچاره در آن حالت نومیدی به زبانی که داشت ملک را دشنام دادن گرفت و سقط گفتن که گفته­اند هرکه دست از جان بشوید هرچه در دل دارد بگوید.