سازهای کوبه ای

کـوس

«کوس نقاره ی بزرگی که عبارت است از یک پارچه پوست که بر روی دهانه ی بدنه ای کشیده شده است.» (فرهنگ معین)

دیدگاه ها : (1) | بازدیدها : 651

سازهای زهی

رباب

«رباب، آلتی موسیقی از ذوات الوتار که در قدیم با ناخن یا زخمه و سپس با آرشه می نواختند و مانند تنبور بوده و دسته ای داشت.» (فرهنگ معین)

دیدگاه ها : (1) | بازدیدها : 679

ساز یا رود

سازهای [1] موسیقی دو کاربرد رزمی و بزمی دارند و به ویژه در «شاهنامه فردوسی» گاهی در رزم و گاهی در بزم نمایان می شوند.
اما رود (ساز) های جنگی ِشاهنامه را بیشتر سازهای کوبه ای مانند «کوس»، «تیبره»، «تبل»(طبل) و سازهای بادی چون «کرنای»، «بوق»، «شیپور»، «نای» و ... تشکیل می دهند و نگارندگان در پژوهش های خود حتی یک مورد هم به ساز زهی ِرزمی برنخورده اند.

دیدگاه ها : (2) | بازدیدها : 726